"หล่อน"เพลิดเพลินเรื่องราวในอดีตที่เห็นในโลก..สี่เหลี่ยม..ผู้หญิงคนนั้นชื่อ "แอนนา"เป็นหญิงชาวอังกฤษที่มาอยู่ในแผ่นดินสยาม..สิ่งพิเศษและวิเศษเหนือความเป็นผู้หญิงสมัยนั้น..คือเธอสามารถพูดและแสดงความคิดเห็นได้..ต่อเจ้าเหนือหัว(สมัยนั้น)..ในแผ่นดินสยาม..โดยได้รับพระราชาณุญาติเป็นสิ่งยกเว้นในสมัยนั้น..(เรื่องที่สร้างมาให้ยินและชม"หนังฝรั่ง")..."หล่อน"ได้ยินตอนท้ายของเรื่องที่ขมวดปมไว้ว่า..แอนนา..เป็นจุด..ส่องสว่าง..ของคำว่าสิทธิและการเปลี่ยนแปลงในสังคม..ในสมัยต่อๆมาเรื่องราวของความรัก..ความแตกต่าง..ในแวดวงสังคม..เชื้อชาติประเพณีนิยม...วันนั้นในอดีต..เป็นเรื่องจริงที่อิงนิยาย..ที่จุดประกายชีวิต..ให้โลดแล่นไปกับอนาคต...ที่ไม่ได้อยู่ในโลกสี่เหลี่ยมแต่เพียงอย่างเดียว...

"หล่อน"มิได้เพลิดเพลินกับเรื่องราวปัจจุบันที่เห็นและได้ยิน..ในจีนโพ้นทะเล..เมืองนี้ตกอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ย่ำแย่..เด็กเกิดใหม่เป็นเด็กที่ไม่สมประกอบ..ถูกพ่อแม่นำไปทิ้ง..ให้เผชิญกรรมไปตามลำพัง..สาเหตุคือ..เหมืองแร่ที่ปล่อยของเสียโดยโดยปราศจากการควบคุมแก้ไข..หรือเอาใจใส่...

หน้าบ้านของหญิงวัยชรา..หลังค่อม..ที่ถูกเรียกว่า "แม่คง"จะมีผู้นำเด็กมาทิ้งไว้เป็นประจำ..เพราะความสงสาร..รักและเมตตาของหญิงชราผู้นั้น..เด็กที่ได้รับการเลี้ยงดูมีเป็นจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อย..แต่เธอผู้นั้นก็ยังช่วยแลเลี้ยงดูเด็กเหล่านั้นต่อไป..ซึ่งถูกเล่าว่าแกได้รับการตบตีจากคนที่ต่อต้าน..จากคำบอกเล่าจากปากคำกล่าวว่า"เธอยอมให้ตีจนตาย"แต่จะไม่เลิกช่วยเหลือเด็กเหล่านั้น...คนข้างกายของยายคงกล่าวว่า "เราก็ช่วยและมีความสุขกับปัจจุบันของเรา"..ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าที่เหี่ยวย่นปรากฏให้เห็นนั้น......

สิ่งแวดล้อมของเราปัจจุบันนี้..ที่ได้เห็นในโลกสี่เหลี่ยม..อดีต..ปัจจุบัน..และอนาคตที่จะมีมา..นั้น..คือ..อะไร...