"เคยหลงรักสายฝนเพราะมันดูโรแมนติก เราจะเลิกกันก็วันนี้ล่ะ สายฝนเอ๋ย... :(
..ไม่ได้แวะมาเยี่ยมเยือนบ้านอาโก(Gotoknow)หลายวัน ติดอยู่ตรงท้ายซอย เพราะฝนห่าใหญ่ แต่หัวใจก็ยังช่วยส่งพ้นซอย(เพื่อเป็นกำลังใจให้) ถึงทางเหนือบ้าง ริมเจ้าพระยาบ้าง และ/หรือที่ใดก็ตามแต่ ที่โดนขังอยู่ท้ายซอยเหมือนๆผม ขอให้ออกจากซอยไวๆนะครับ....แย่จัง เคยหลงรักสายฝนเพราะมันดูโรแมนติก เราจะเลิกกันก็วันนี้ล่ะ สายฝนเอ๋ย... :(
เลิกเลยครับ เลิกไปก่อน
เอาไว้ตอนแล้งค่อยคุยกันใหม่
ขอคืนดี
สมัยเรียน ชอบมองผ่านหน้าต่างดูสายฝน พร้อมมิวสิควีดีโอ คะ :-)
05 ตุลาคม 2554 07:08
#2545024
อาจารย์ครับ เห็นทีผมคงจะขออยู่เป็นโสด หรืออย่างน้อยก็ขออยู่เป็นเพื่อนกับหน้าแล้ง(ถ้าเลือกคบได้)ไปอีกนานล่ะครับ อาจารย์ก็รักษาสุขภาพด้วยนะครับผม คบกันมานานใช่ว่าจะให้แต่ความชุ่มฉ่ำ เป็นไข้ยังไม่ทันหายดีเลยครับอาจารย์ ก็ต้องได้ควงสายฝนออกไปจับจ่ายซื้อของอีกแล้ว
05 ตุลาคม 2554 07:32
#2545048
คุณหมอครับ วันนี้ล่ะครับผมจะเลิกอินกับ MV ตัวโปรด(ที่มีสายฝนพรำ) อุตส่าห์เซฟเก็บไว้ดู :(
วันนี้ที่เขาค้อ คนอุดรมากันหลายคน มาคุยกันถึงปัญหาเกษตรกร
10 ตุลาคม 2554 06:56
#2547660
วันนี้ที่เขาค้อ คนอุดรมากันหลายคน มาคุยกันถึงปัญหาเกษตรกร
คุณอา'วอญ่า'ครับ ครอบครัวผมก็เป็นหนึ่งในเกษตรกรที่ได้รับผลกระทบจากวิกฤตน้ำท่วมครั้งนี้เช่นกันครับ(นาข้าวถูกน้ำท่วมหมด) แต่พอผมโทรไปถามพ่อกับแม่ ท่านหัวเราะร่วนซะแบบนั้น ผมเลยถามว่าทำไมแม่กับพ่อยังหัวเราะอารมณ์ดีอยู่ได้อีกครับ หญิงเล็ก(แม่ของผม)บอกเป็นภาษาอิสานสั้นๆว่า "แม่ยั๊งบ่ตายนิลูก" เออมันก็จริงแฮะ แต่มันดูเป็นคำตอบที่เรียบและง่ายเกินไปหน่อยมั๊ย เมื่อคิดถึงข้าวหลายสิบเกวียนที่จมน้ำ หญิงเล็กก็ยังตอบแบบง่ายๆอีกแล้วครับคุณอา "ในยุ้งยังเหลืออีกเยอะ เยอะพอกินกันจนถึงดำนา(ทำนา)ปีหน้านู่น ไม่เป็นไรหรอกลูก สบายใจได้" อืม...น่าสบายใจจัง ผมก็เลยจะสบายใจอย่างที่ท่านว่าจริงๆ(ดีมั๊ยนะครับ) ผมรึก็อุตส่าห์กลุ้มใจอยู่นาน..แท้จริงอย่างไรนั้น พ่อกับแม่ของผม ท่านจะทุกข์ใจเพียงใดกับนาข้าวที่จมหายไป หรือแค่แกล้งสบายใจให้ลูกๆไม่ต้องคิดและทุกข์กับทางบ้าน แต่มีอยู่อย่างหนึ่งที่ผมประทับใจ(จริงๆแล้วหลายเรื่องมาก) ที่พวกท่านหัวจิตหัวใจยังแข็งแรง และยิ้มกับวิกฤตได้ วิกฤตน้ำท่วมครั้งนี้ หลายๆครอบครัวรับและแบกรับต่อการสูญเสียไม่ได้ คุณอาครับ มีหน่วยงานใหนที่ฟื้นฟูทางด้านจิตใจบำรุงสุขภาพจิตให้ชาวบ้านตาดำๆบ้างใหมครับ ถ้ามีพวกเขาเลือกที่จะช่วยระหว่างวิกฤต หรือช่วยหลังวิกฤตครับ(หลานถามเพราะสงสัยใคร่รู้) ผมฝากคุณอาห่อ'รอยยิ้ม' (และกำลังใจ)ของผมไปฝากพี่น้องคนไทยบ้างนะครับ ตัวผมเองหาได้ทำประโยชน์เพื่อคนหมู่มากเลย นอกจากจะขนของ(ของตัวเอง)ขึ้นชั้นสองแล้ว ก็ได้ช่วยป้าพร(ข้างบ้าน) ยกทีวีกับพัดลมประจำตัวของแกขึ้นชั้นสองเหมือนกันเท่านั้นเอง
สวัสดีปีใหม่ค่ะคุณเขียบ
มิน่าห่างหายไป กับสายน้ำนี่เอง ขอส่งกำลังใจ ให้สะสางในเร็ววันค่ะ
ปกติเวลา พิรุณอุ่นกรุ่นทรงจำ แต่บางกาละ เทศะ ก็อยากจะขออย่า ขอแรมร้าง ห่าง กับน้องฝน น้องน้ำ บ้าง
จะรอติดตามอ่านเรื่องราว ชวนคิด พิสมัย ของคุณนายเขียบค่ะ :)