- 1 -
ญาติพี่น้องของเฮียเม้งแสดงอาการไม่พอใจมากที่เฮียเม้งตัดสินใจแต่งงานกับฉัน
สังเกตได้จากสายตาที่พวกเขาเหล่านั้นมองมาที่ฉัน หรือไม่ก็เสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่ฉันแอบได้ยินว่า ฉันดำ ไม่สวย ไม่มีเชื้อจีน และการศึกษาน้อย ฉันจะโกธรพวกเขาเหล่านั้นได้อย่างไรในเมื่อสิ่งเหล่านั้นเกือบทั้งหมดแทบจะเป็นความจริง
ย้อนเวลาไปประมาณสักสองปี ฉันเจอเฮียเม้งครั้งแรกที่ร้านขายก๋วยเตี๋ยวที่ฉันทำงานอยู่ ด้วยสาเหตุคล้าย ๆ กันของคนภาคอีสาน รวมทั้งตัวฉันที่ต้องจากบ้านพ่อแม่และน้อง ๆ เพราะที่บ้านแห้งแล้งฝนฟ้าไม่พอที่จะทำนา ลำพังพ่อแม่ก็ขัดสนมากพอแล้ว และเมื่อรวมฉันกับน้อง ๆ อีก 3 คน ที่กำลังนอนและเรียนหนังสือด้วยแล้วความขัดสนคงไม่ต้องพูดถึง เพื่อแบ่งเบาภาระและช่วยเหลือพ่อแม่อีกแรงหนึ่ง เมื่อฉันจบ ม.3 ฉันจึงมารับจ้างทำงานที่กรุงเทพ ฯ พร้อมกับญาติที่ทำงานอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว
ตอนแรก ๆ เฮียเม้งแทบไม่มีวี่แววที่จะสนใจฉัน ก็จะให้สนในฉันได้อย่างไรในเมื่อฉันเป็นแค่ลูกจ้างคนหนึ่งในร้านก๋วยเตี๋ยวเท่านั้น แต่สำหรับฉัน รู้สึกมีความสุขทุกครั้งเมื่อเห็นเฮียเม้งที่ร้าน และรอคอยอยากเจอแต่หน้าเฮียเม้ง ฉันคงแอบรักเฮียเม้งเข้าแล้ว และเป็นได้แค่เพียงแอบรักอยู่อย่างเงียบ ๆ และเจียมตัวอยู่เสมอ ฉันคงไม่กล้าคิดที่จะให้เฮียเม้งมารักฉันในเมื่อเฮียเม้งหน้าตาดี มีการศึกษา และที่บ้านเฮียเม้งก็มีกิจการใหญ่โตขายเสื้อผ้าและอุปกรณ์เครื่องใช้ของนักเรียน
ฉันตั้งใจทำงานจนเจ้าของร้านไว้ใจและขึ้นเงินเดือนให้ฉันเรื่อย ๆ เงินเดือนที่ได้รับส่วนใหญ่ ฉันส่งกลับไปให้พ่อกับแม่ แต่ก็ได้แบ่งเงินส่วนหนึ่งใช้สำหรับเรียนภาคค่ำ เพื่อต้องการเรียนให้จบ ม.6 ดังนั้น ฉันจึงใช้เงินเกือบทุกบาททุกสตางค์ที่แลกด้วยหยาดเหงื่อแรงงานด้วยความเก็บหอมรอมริบมากที่สุด แทบไม่ได้ซื้อเสื้อผ้า ๆ ใส่ ไม่เคยออกไปเที่ยวข้างนอกตามประสาวัยรุ่น และไม่เหลวไหลในเรื่องผู้ชาย ถึงจะมีคนมากินก๋วยเตี๋ยวที่คอยแซวและมาจีบฉันมากพอสมควร
เฮียเม้งคงเหลือบมองพฤติกรรมฉันเรื่อย ๆ อาจจะเป็นด้วยความสงสารทำให้เฮียเม้งมาพูดคุยสนใจห่วงใยให้กำลังใจฉัน จนกระทั่งปะติดปะต่อก่อเกิดเป็นความรักและขอฉันแต่งงานในที่สุด เฮียเม้งมอบแต่สิ่งดีงามให้กับชีวิตฉันไม่หวังสิ่งตอบแทนจากฉันเลย มีเพียงคำพูดประโยคนี้เท่านั้นที่ฉันเข้าใจว่าเป็นคำขอของเฮียเม้งขนาดทุกวันนี้เสียงพูดทุกถ้อยคำยังวนเวียนในใจฉันราบกับเป็นคำสัญญาระหว่างฉันกับเฮียเม้ง
“เฮียอยากให้นวลรักทุกคนภายในบ้านเหมือนที่นวลรักเฮีย และไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็ตามก็จะไม่โกหกฉัน”
เรื่องสั้น "เก็บกด" (จำนวน 4 ตอน)
ตอนที่ 1 http://www.gotoknow.org/blog/adirek16/463532
ตอนที่ 2 http://www.gotoknow.org/blog/adirek16/463533
ตอนที่ 3 http://www.gotoknow.org/blog/adirek16/463534
ตอนที่ 4 http://www.gotoknow.org/blog/adirek16/463536
ภาพประกอบจาก...http://cuadernoderetazos.wordpress.com/2011/09/28/
เฮียเม้งหลอกเด็กหรือเปล่าครับ อิอิ
สวัสดีค่ะ
มาอ่านเรื่องสั้นค่ะ
ชอบการเปิดเรื่องจังค่ะ
สวัสดีครับ..ผมลองเข้ามาอ่านดูแล้วเทียบกับเรื่องที่ผมนำลงในบล๊อค..สั้นกว่ากันมากเลยครับ แต่คงเหมาะกับนักอ่านหลายๆคนที่ไม่ค่อยมีเวลานัก บรรดาพวกที่วิจารณ์ว่าคนไทยอ่านหนังสือน้อยลงนั้น บางที่ไม่เคยคิดถึงต้นเหตุว่าเป็นเพราะผู้เขียนได้เขียนสั้นลงหรือเปล่า..เฮ้อ..ในโลกใบนี้มีอะไรอีกตั้งเยอะแยะ..จริงตามที่พี่แอ๊ดคาราบาวร้องเอาไว้..บางคนชอบอ่านเรืองสั้น บางคนชอบอ่านเรื่องยาว อ้างว่ามันดีและมีเวลามาก ถ้าอายุเยอะผมว่าดีมากครับ..สามารถอ่านไปเรื่อยๆเพราะอย่างน้อยสมองของเราจะไม่ฝ่อ ถ้าฝ่อก็ต้องฝ่อน้อยลงก่อนกำหนด..ใครที่ยืนยันว่าชอบอ่านเรื่องยาวกรุณาเข้ามาที่บล๊อค "คนล่าฝัน" โดยโตนี่-ฟาง..จบลงแล้วครับทหารเรือไทยในอเมริกา - ๑ ตามด้วยมอเตอร์ไซค์รับจ้างก็จบไปแล้ว ขณะนี้กำลังอยู่แถวๆสถาบันภาษาที่เท๊กซัส...เดินหน้าไปได้สามตอนแล้วคือ "ทหารเรือไทยในอเมริกา - ๒"..ถ้าสนใจผมจะบอกให้ผู้เขียนรอก่อน..เฮ้ !รอหน่อยน๊ะ..ผมไปหลอกคนอ่านมาได้อีกหนึ่งแล้ว..รอก่อน..
สวัสดีครับ.
นักเขียนหน้าใหม่.
โตนี่-ฟาง.
๓ ต.ค. ๕๔