จากท้องนา กลับกลาย เป็นท้องเล โอ้ละเห่ จะเหตัว ไปไหนได้หากได้เรือ สักลำคง สำราญใจ ล่องเลไป หาปูปลา มาปะทังตั้งแต่วัน น้ำมา ไม่ยิ้มหัว ใครจะยั่ว หยอกเย้า อย่างไรช่างไม่อยากยิ้ม เพราะทุกข์มา โถมประดัง จะนอนนั่ง ก็ไม่เห็น ที่จะมีอพยพ ชวนกันหนี แต่วันแรก ปีนี้แย่ น้ำมามาก จนล้นปรี่เก็บไม่ทัน แล้วข้าวของ ประดามี ขอชีวี รอดไว้ก่อน ค่อยว่ากัน
มาติดตามข่าวด้วยความห่วงใย ขอให้กำลังใจค่ะ
เห็นภาพแล้ว น่าเห็นใจชาวนาคะ
อ่านบทกลอนแล้วก็ยิ้ม
คนเขียนยังมีมุมบวก หาเรือออกทะเลจับปูปลา :-)
อาการหนีน้ำโดนมาแล้วปีกราย ทั้งน้ำทั้งลม
สู้ๆครับคุณจรรย์
+ มาร่วมส่งกำลังใจค่ะ...
+ จะยังไงชีวิตก็ยังคงก้าวเดินต่อไป...นะค่ะ
+ ^_^
ขอบคุณทุกท่านค่ะ