จะไม่เสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระ
หลังจากที่เจ็บป่วยต้องใช้เวลารักษาเสียหลายเดือน... แต่สิ่งที่ได้คิด ได้เรียนรู้ในขณะนั้น น่าจะเป็นช่วงที่คิดว่าดีที่สุด และสำคัญที่สุดสำหรับชีวิตของผมเลยทีเดียว มีด้านมืดก็ย่อมมีด้านสว่าง ขณะที่คิดว่าเราตกลงสู่จุดที่ต่ำที่สุดของชีวิตช่วงนั้น
เพียงแต่กาย...เท่านั้นที่เจ็บป่วย แต่จิตใจกลับได้มีโอกาสทบทวน ไตร่ตรองชีวิตในตลอดตั้งแต่เด็ก...จวบจนขณะนั้น มีหลายเรื่องราวที่คิดตก คิดออก และคิดได้ ทั้งๆ ที่ช่วงปกติไม่เคยคิดนึกถึงเลย
มีเรื่องหนึ่งที่คิดได้ก็คือ....ช่วงเวลาชีวิตของเราส่วนที่เหลือต่อจากนี้ไปนั้น ไม่แน่นอน ที่แน่ๆ ที่สุดก็คือ...เราเหลือเวลาน้อยลงไปทุกวันๆๆๆๆ
สิ่งที่เรา(ผม)ควรทำมากที่สุดก็คือ ทำหน้าที่ของเราในช่วงเวลาที่เหลือที่ยังไม่รู้ว่าจะเหลือกี่วัน...กี่เดือน...กี่ปี ต่อจากนี้ไปให้ดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร....
-
ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด
-
ทำงานให้ดีที่สุด
-
ทำชีวิตให้เกิดประโยชน์แก่โลก และสังคมให้มากที่สุด....
-
จะไม่เสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระ............
-
ฯลฯ
และที่สำคัญจะดูแลสังขารนี้ให้ดี..ทั้งกายและใจ เพื่อที่จะได้อยู่ทำประโยชน์ได้นานๆๆๆๆ
ขอบคุณข้อคิดเตือนใจดีๆ เพื่อยังชีวิตด้วยความไม่ประมาทนะคะ เพียรฝึกอยู่เช่นเดียวกันค่ะ
เป็นแนวทางทีดี แต่ทำยากหน่อยเท่านั้นเอง
+ สวัสดีค่ะ...ด้วยความระลึกถึงค่ะ
+ มีเพื่อนคนหนึ่ง(ตอนนี้เป็นผู้พิพากษาศาลสงขลา)เขียนในสมุดอนุทินตอนออกค่ายอาสาฯว่า
"อย่าทำนมหก"
+ตอนนั้นอ๋อยก็ไม่เข้าใจอะไรมากมายค่ะ...คิดตลก ๆ ด้วยซ้ำค่ะ
+ เช้านี้มาอ่านบันทึกนี้...ถึงบางอ้อค่ะ...
หากเวลาไม่เคยคอยใคร....อ่านข้อเขียนนี้แล้วทำให้เสียดายเวลา..ที่ใช้ไปอย่างไม่คุ้มค่า..
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆ.......เวลาที่เหลือบนโลกนี้จะใช้สร้างความดี..เพื่อตอบแทนคุณแผ่นดิน