ผมพยายามตรวจสอบจากเอกสารของสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา เรื่อง “นโยบายและยุทธศาสตร์การขับเคลื่อนการปฏิรูปการศึกษาด้านการเพิ่มโอกาสทางการศึกษาและเรียนรู้ของคนไทย” ว่ามีการตรวจสอบแยกแยะจำนวนเด็กด้อยโอกาสที่มองจากมุมของการพัฒนา EF ไว้อย่างไร แต่หาไม่พบ
เอกสารของ สกศ. ฉบับนี้พิมพ์เดือนตุลาคม ๒๕๕๓ หนา ๓๒ หน้า ระบุสถานภาพปัจจุบันและปัญหาของกลุ่มเด็กปฐมวัยไว้ที่หน้า ๘ ข้อความนี้ทำให้ผมตีความว่าผู้เกี่ยวข้องกับการจัดทำเอกสารนี้ไม่ได้คำนึงถึงความด้อยโอกาสหรือความไม่เป็นธรรมในสังคมต่อเด็กอายุ ๐ – ๕ ปี ในการพัฒนาสมองเพื่อวางพื้นฐานด้าน EF (Executive Function) เพราะไม่ได้แยกแยะข้อมูลให้เห็นว่ามีเด็กในสัดส่วนเท่าใดที่น่าจะล้าหลังด้านการพัฒนา EF
ในหน้า ๑๘ กำหนดเป้าหมายเฉพาะสำหรับกลุ่มเด็กปฐมวัยไว้อย่างดีมาก แต่ดีแบบกว้างๆ ไม่จำเพาะว่ากลไกรัฐจะต้องเน้นเข้าไปช่วยเหลือเด็กกลุ่มใดเป็นพิเศษ ต่างจากในสหรัฐอเมริกา เขามีโครงการ Head Start เข้าไปช่วยเหลือเด็กกลุ่มที่ด้อยโอกาสจริงๆ
จะเห็นว่า การปฏิรูปการศึกษาทศวรรษที่สอง ไม่ได้โฟกัสแก้ปัญหาความไม่เป็นธรรมทางการศึกษาของเด็กปฐมวัยที่การกระทำ มีแต่เขียนไว้กว้างๆ เชิงทฤษฎีเท่านั้น
แน่นอน เพราะเขียนแล้วจะไม่ถูกติดตามว่าทำได้สำเร็จไหม อาจจัดได้ว่า เป็นการเขียนแบบที่มิได้มุ่งผลสัมฤทธิ์ที่แท้จริง ทั้งๆที่เป็นเรื่องสำคัญที่สุดของประเทศ