พ่อตั้งใจเขียนบันทึกสั้นเรื่องนี้ให้ทิมดาบนะครับ
ถึงแม้จะผ่านวันวัยที่เนิ่นนานเท่ากับอายุทิมดาบก็ตาม
ทิมดาบเป็นเด็กที่รีบร้อนออกมาดูโลกก่อนเวลา...หลายเดือน
ช่วงแรกเกิดถึงอายุสองขวบครึ่ง...พวกเราต้องเข้าออกโรงพยาบาลเหมือนบ้านหลังที่สอง
จนพ่อและแม่ภาวนาว่า..ถ้าทิมดาบทรมานและเจ็บปวดมาก...ขอให้ทิ้งเส้นทางที่เราร่วมผูกพันกันมา..ยุติลง
แต่ด้วยโชคชะตาทำให้ทิมดาบมีพัฒนาการดีขึ้น...ดีขึ้น...ราวปาฏิหารย์
และเมื่อทิมดาบปีกกล้าขาแข็ง...ส่งเสียงได้...พ่อก็พบมรสุมลูกใหญ่ ๆ เข้ามาอีก
คุณย่าได้ล้มป่วย...เข้าโรงพยาบาลต่างจังหวัด...ที่ไกลบ้าน...เทียวไปเทียวมาหลายเดือน
จนคุณตาคุณยาย...ขันอาสาขอทิมดาบ...ไปดูแล...เพื่อให้พ่อได้ทำหน้าที่ของลูกที่ดี
จำได้ว่า...เมื่อยามต้องจากกันจริง ๆ...พ่อกอดทิมดาบแน่นมาก...เมื่อพ่อส่งทิมดาบให้คุณยาย
พ่อคิดว่า...ชีวิตของพ่อช่างเปราะบางและพร้อมจะหลุดลอยเหมือนลูกโป่งสวรรค์ที่หลุดมือ
แม้เวลาที่เราจะได้พบกัน...ช่างเป็น...วันช่างแสนห่าง...เวลาที่แสนสั้น
แต่พ่อและแม่ก็เบาใจ...เพราะคุณตาคุณยาย...ช่างดูแลทิมดาบเป็นอย่างดี
และทิมดาบก็มีเพื่อนสนิท....คือ..."เจ้าหลง"
เจ้าหลง...เป็นลูกแมวสีดำ...ที่พลัดหลงได้มาอาศัยกับทิมดาบ
จนคุณยายดุเสมอว่า...กอด...หอม...และให้อาหารแก่เจ้าหลงมากเกินไป
ทิมดาบ และเจ้าหลง เติบโตมาพร้อมกัน...
จนกระทั่งสี่ขวบกว่า ๆ ...เหตุการณ์ได้คลี่คลายลง...ทิมดาบได้กลับมาสู่อ้อมอกพ่อกับอีกครั้ง
แต่เนื่องจากพวกเราไม่พร้อม...จึงไม่นำเจ้าหลงมาอยู่ที่บ้านด้วย
ทิมดาบได้เจอเจ้าหลง...เมื่อยามที่พวกเรา...มาเยี่ยมคุณตาคุณยาย...อย่างน้อยเดือนละหนึ่งครั้ง
และทิมดาบก็กอดรัดฟัดเหวี่ยงกับเจ้าหลงทุกครั้งไป
เมื่อต้นปี 2554 ที่ผ่านมาไม่นาน...
คุณยายโทรศัพท์มาบอกคุณแม่ว่า...เจ้าหลงถูกรถยนต์ชนที่หน้าบ้าน
คุณตาได้นำเจ้าหลงไปฝังไว้ที่บ้านสวนใต้ต้นมะม่วง
พ่อและแม่...ตัดสินใจอยู่นานว่า...จะบอกเจ้าอย่างไรดี ?
แต่ก็ได้บอกออกไป....
ทิมดาบซบหน้าไว้ที่ลำตัวแม่และกอดแน่นมาก...
พ่อลูบหัวทิมดาบ...และเข้าใจความรู้สึกของทิมดาบดี...ว่าชีวิตทุกชีวิตช่างเปราะบางและพร้อมจะหลุดลอยเหมือนลูกโป่งสวรรค์ที่หลุดมือ...
พ่อคิดว่า...เจ้าหลงเป็นบทเรียนที่สำคัญ...เพื่อให้ทิมดาบเข้าใจชีวิต...และเข้าใจโลก
ผ่านวันวัย...มาระยะหนึ่ง
พ่อสังเกตเห็น...ทิมดาบไม่ชอบเล่นกับแมวตัวไหน ๆ อีกเลย
มีแต่เพียงชอบดูรูปภาพ "แมว"
แล้วมองบนท้องฟ้า...และครุ่นคิด....












เอาแมวตัวที่ไม่ชอบมองท้องฟ้ามาให้ชมอีกตัวครับ
ขอบคุณเรื่องราวของแมวแมว กับคนรักแมวน่ะค่ะ
เมื่อก่อนทำงานไม่ค่อยได้อยู่กับบ้าน ไม่เคยเลี้ยงแมว ตอนนี้มีเวลาจึงเลี้ยงแมว น่ารักดีค่ะ
มีมาฝากด้วยน่ะค่ะ
โชคดีที่คุณพ่อคอยให้คติดีๆเช่นนี้..มีภาพเจ้าเหมียวที่บ้านมาให้กำลังใจค่ะ..