เมื่อวันที่ 26 ก.ย. 48  ผมได้คุยกับคุณแม่ของนิสิตคนหนึ่ง  ซึ่งกำลังมีปัญหาเรื่องความประพฤติของลูกชาย  ทำให้ผมทราบข้อมูลเบื้องต้นระหว่างการพูดคุยว่า  คุณแม่แยกทางเดินกับคุณพ่อ  และไม่แต่งงานใหม่ (ทั้งที่ยังสาวและสวย) เพราะเป็นห่วงลูกชายคนเดียว  จึงทุ่มเททุกอย่างให้ลูกชาย
                คุณแม่เล่าว่า  ลูกชายไปหาที่บ้าน  หน้าตาของลูกหม่นหมอง  ลักษณะอมทุกข์  ลูกชายถามคุณแม่ว่า  เห็นหน้าตาของลูกมีความทุกข์ไหม  แม่ก็ปลอบว่า  ถ้าลูกมีความทุกข์ให้นั่งสมาธิและสวดมนต์  ลูกก็เลยลากลับ  และโทรศัพท์มาบอกภายหลังว่า  ลูกมีความทุกข์เพราะถูกจับได้ว่าเล่นพนันบอล  ลูกทุกข์มาก
                ผมบอกคุณแม่ว่า  ถ้าลูกทุกข์ควรสอบถามถึงสาเหตุแห่งทุกข์  และหาวิธีแก้ทุกข์  แต่ต้องใช้สติ  การนั่งสมาธิและสวดมนต์  แก้ได้เฉพาะจิตใจที่ไม่สงบ  ไม่ได้แก้ที่ตัวปัญหา
                คุณแม่ถามผมต่อว่า  ให้เงินลูกใช้อาทิตย์ละพันบาท  มากหรือน้อยไป  ผมตอบว่าจำนวนเงินคงไม่ใช่คำตอบ  ควรพูดคุยกับลูกว่าใช้อะไรบ้าง ?  พอเพียงกับความจำเป็นหรือไม่ ?  เรื่องอย่างนี้ต้องใช้เหตุผลมากกว่าความรู้สึก
                คุณแม่คงกลับไปคุยกับลูกแล้ว  ผมจะติดตามผลต่อไป
                การบริหารก็คงเหมือนการแก้ปัญหาคุณแม่คุณลูกคู่นี้  คือไม่ยากอย่างที่คิด  แต่ต้องใช้ทั้งสติและปัญญา