ในขณะนี้คณะกรรมการคงกำลังตัดสินผลการประกวดเรียงควาเมเรื่อง คนดีในดวงใจ เพื่อเป็นการสร้างตัวแบบที่ดีและร่วมชื่นชมให้กำลังใจสำหรับบุคลากรในชุมชนรั้วดินแดงแห่งนี้ โดยแบ่งออกเป็นประเภท 1)ครูดีในดวงใจ และ 2)เพื่อนร่วมงานดีในดวงใจ

ฉันเองก็หมายมั่นปั้นมือที่จะมีส่วนร่วมในกิจกรรมครั้งนี้ มีการป่าวประกาศและแลกเปลี่ยนประเด็นความคิดเห็นกับกลุ่มเพื่อนฝูงว่า สำหรับครูดีคนนี้ เราจะเขียนอย่างไรให้ได้รางวัล แล้วยังฝันเพื่อว่า หากได้รางวัล ฉันจะเอาเงินรางวัลไปสมทบกองทุนนักศึกษายากจนของคณะที่เราจบมาด้วยซ้ำ

แต่นั่นก็บอกแล้วว่าฝันเฟื่อง เรียงความของเราเป็นหมัน อาจจะการงานที่ยุ่งๆ ทำให้เรียงความ 2 กระดาษยังไม่มีตอนจบ และขณะที่นั่งในการประชุมวิชาการที่ กทม. นึกขึ้นได้ หมดเขตรึหยังหว่า จึงรบกวนให้น้องที่ไปด้วยกันค้นให้...หมดเขตแล้วพี่...อดส่งเลย ... แต่เรียงความที่เขียนไว้แล้ว จะไม่เป็นหมัน ในเมื่อมี G2K แห่งนี้เป็นที่เก็บความรู้สึกดีๆ

แม้เรียงความของฉันไม่ได้ส่งประกวด แต่เรียงความเรื่องนี้ก็เป็นเรียงความที่ฉันตั้งใจเขียนมันขึ้นมา

ชีวิตที่ฉันได้ดีมาจวบจนเท่าทุกวันนี้ เพราะมีครูมากมาย ทั้งครูในระบบ ทั้งครูนอกระบบ ครูที่บ้าน ครูที่ทำงาน และครูในสังคม หลายครั้งที่ครูของเราก็ไม่มีตัวตนเป็นพียงสถานการณ์ที่สอนใจ แต่คุณูอุปการของท่านเหล่านั้นมีมากมาย ไม่ว่าจะเป็นครูที่สอนมาตั้งแต่สมัยอนุบาลจนถึงการศึกษาขั้นสูงสุด และอีกหลายๆ ท่าน ที่เราอาจจะลืมเลือนชื่อและความทรงจำไปเนื่องจากเวลาที่รับการสั่งสอนจากท่านมายาวนานเหลือเกิน

แต่มีครูท่านหนึ่งที่เป็น My Idol ของฉัน และเพื่อนๆ ของฉันอีกหลายคน พวกเราได้มอบสัญลักษณ์ประจำตัวท่านโดยที่ท่านไม่รู้ตัวเลยว่า Nice & Bright เป็นสัญญลักษณ์ประจำตัวท่าน ปกติพูดถึงครูแล้ว เด็กๆ มักจะกลัวกันบางครั้งติดมาถึงตอนโตเลยทีเดียว แต่ครูท่านนี้ไม่ได้ทำให้เรารู้สึกอย่างนั้น เรารู้สึกถึงความอบอุ่น กล้าคิด กล้าพูด กล้าแสดงความคิดเห็น (แม้จะผิดบ้างถูกบ้างตามประสา) เรารู้สึกว่า ครูสอนเราด้วยใจ เป็นตัวแบบที่ดีในการที่ทำให้เรามีเมตตาในการสอนงานเด็กๆ รุ่นหลัง

สำหรับความเก่ง เราเองก็คงได้เพียรพยายามพัฒนาศักยภาพตนเอง แต่จะให้ถึงขั้นเดียวกับครูของเรานั้นอาจจะยาก เพราะครูของเราคนนี้ในอดีตเป็นนักเรียนทุนฟูลไบร์ท ได้รับรางวัลหลายรางวัล อาทิรางวัล Confucius Institute Individual Performance Excellence Award of the Year 2010 จากสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นคนไทยคนแรกที่ได้รับรางวัล ศิษย์เก่าดีเด่น ของ Simmons College

เรื่องของรางวัลที่สะท้อนความสำเร็จนี้ครูของฉันกล่าวว่า “ความตั้งใจนั้นได้มีอยู่ในตนเองเสมอมาในการปฏิบัติงานทุกชิ้น ทุกอย่าง ไม่ได้คิดว่าจะทำงานเพื่อรางวัล หากแต่ว่า รางวัลเป็นผลสะท้อนกลับให้ได้เห็นว่ามีคนเขายังเห็นคุณค่าในสิ่งที่เราตั้งใจ” คำพูดนี้ของครูยังเป็นคำสอนและตัวแบบที่ดี ที่ทำให้ฉันตั้งใจในการปฏิบัติงาน พร้อมรับงานที่เข้ามาใหม่ ทั้งนี้ไม่ได้มุ่งหวังอยากได้รางวัลเพียงแต่หวังว่า ฉันจะได้รับโอกาสที่ดีในการเรียนรู้และสามารถพัฒนาตนเองให้มีศักยภาพที่ดียิ่งๆ ขึ้นไป

สิ่งที่ประทับใจในครูคนนี้ คือ เป็นคนเก่งที่เข้าใจคนไม่เก่ง ส่วนใหญ่แล้วเรามักจะพบว่าครูหรือ คนที่เก่ง มักจะหงุดหงิด นักเรียนที่หัวช้า หรือ คนที่ทำไม่ได้ดังใจ แต่ครูของฉันเข้าใจถึงความแตกต่าง ผลักดันแต่ไม่กดดัน ให้กำลังใจแต่ไม่ให้ท้าย จนฉันและลูกศิษย์อีกหลายต่อหลายคนจบการศึกษาในระดับอุดมศึกษาและบัณฑิตศึกษาได้อย่างเป็นสุข และ การทำงานที่เป็นระบบที่ฉันได้เรียนรู้อย่างชัดเจนในการที่ทำวิทยานิพนธ์โดยมีท่านเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา วาระนี้ใคร่ขอระลึกพระคุณครู รศ.ดร.กุลธิดา ท้วมสุข อาจารย์ประจำคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น “ ครูดีในดวงใจของฉัน” และขอน้อมระลึกพระคุณครูทุกท่าน มา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

เกียรติศักดิ์แห่งครูผู้สร้างศิษย์ ดังอาทิตย์ แจ่มจ้า กลางเวหน
รัศมีเจิด จำรัส ในใจคน พระคุณพ้น รำพัน พรรณนา

บทกวี โดย นายกรเพชร เพชรรุ่ง http://www.gotoknow.org/blog/phetroong/299894