...อยากรู้ ต้องถามเจ้าตัวดูเอง...

เมื่องานที่เป็นเหตุให้ผู้ปฏิบัติงานได้หาโอกาสมาพบปะกัน

ผู้เขียนก็ได้เห็นปรากฏการณ์แบบนี้ทุกๆครั้ง เช่นงาน KKU Show & Share ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น, งาน HAของคุณภาพโรงพยาบาล หรือ R2R ของวิจัยแห่งชาติ

มากกว่าเรื่องที่ผู้เขียนเล่า...มันจึงเป็นคำถามค้างคาในใจ ที่ยากและอยากจะหาคำตอบ

ตัวอย่างเห็นๆก็งานวันนี้ 12 กันยายน 2554 ในงาน KKU Show & Share 2011 นี่แหละ

-      ทำไมบางคนต้องยอมลงทุนด้วยพลังในตนเอง ทั้งพลังกายและพลังใจเพื่อการเดินทางมาเพียงพบปะ พูดคุยกับเพื่อนที่รู้จักกันเพียงผ่าน blog

-      หากเป็นเมื่อ 2 ปีก่อนผู้เขียนไม่ค่อยแปลกใจเพราะงานนั้นโหมประชาสัมพันธ์หนัก แถมมีเจ้าบ้าน คือ อ.ธวัชชัยพร้อมกับน้องๆทีม GotoKnow จาก มอ.มาเต็มพิกัด...รอบนั้นจึงมีบรรยากาศและสีสันมากมายให้ได้เล่าขาน

-      ปีที่ผ่านมาแม้ผู้เขียนติดงานอื่นไม่เห็นบรรยากาศสดๆ แต่ก็ได้บรรยากาศผ่านบันทึกต่างๆใน blog

-      มาปีนี้ต้องบอกว่า “นับถือน้ำใจจริงๆ” สำหรับท่านที่มาด้วยเสน่ห์ของ GotoKnow ที่แท้จริง ทั้งๆที่งานนี้...ไม่มีเจ้าภาพตัวจริงอยู่เลย มีเพียงกระดาษประชาสัมพันธ์ที่เป็นสัญลักษณ์คำว่า GotoKnow

ภาพที่ปรากฏแสดงถึง G2K ในหัวใจของทุกท่านแท้ๆ

ผู้เขียนขอคารวะท่านผู้มาไกลเพื่องานนี้โปรดรับน้ำชา...

ข้าน้อยขอคารวะ 10 จอก

1)   ท่านอ.จิตเจริญ ไชยาคำ... ผู้ไม่เคยทอดทิ้ง KKU และ GotoKnow มาไกลจาก ม.บูรพา บางแสน ชลบุรี

2)   ท่านผู้เฒ่า วอญ่า จากปากพะยูน พัทลุง

3)   คุณอุ้มบุญ จากป่าติ้ว ยโสธร

4)   คุณทิมดาบ : คุณดิเรก เร่งมานะวงษ์ จาก อ.ภูเขียว

อีกกลุ่มหนึ่งคือ bloggers G2K ใน KKU ... ที่ยังมีความผูกพัน แวะเวียนมาระลึกถึงอดีตหรือ bloggers เก่าแก่อย่างพี่ใบบุญ

โดยส่วนตัวผู้เขียนชื่นชม ดร.ภิญโญ รัตนาพันธุ์ เป็นพิเศษ เพราะมากกว่าการพูดคุยกันไปเรื่อยๆ ธรรมดาๆ อาจารย์สามารถดึงเข้าประเด็นแนวคิดทฤษฎีโดยเฉพาะเรื่อง AI ที่อาจารย์ถนัดให้ด้วย พลอยได้ความรู้กันไปหลายกระทง...

ขอขอบคุณ GotoKnow ที่ทำให้พวกเราทุกคนมีวันนี้...จริงๆ

และหากคุณเป็นนักฝัน...นักค้นฟ้าคว้าดาว...

ในงาน KKU Show & Share มีคำตอบ

และเรามีที่ว่างเสมอสำหรับพวกเราชาว GotoKnow ค่ะ

เก้าอี้ตัวนี้เป็นที่ว่างสำหรับท่านในปีหน้า

...แล้วมาพบกันนะคะ