มามองดูมนุษย์สุดหลากหลาย
บางตื่นสายบางเพิ่งได้พักผ่อน
ขับสิบล้อทั้งคืนฝืนหลับนอน
บางรำฟ้อนบนเวทีออกลีลา
บางก็ยังดื่มกินไม่สิ้นมื้อ
นี้คือมนุษย์เราเจ้าปัญหา
ความพอดีมีพอเพียงทำเบี่ยงตา
ก็เพราะบ้าทองอัฐวัตถุธรรม
ดำรงชีพเหนือธรรมชาติขาดสติ
อุตริผิดผิดจิตถลำ
เพราะวัตถุนิยมเกิดกงกรรม
ถูกกระหน่ำภัยธรรมชาติมิขาดวัน
คนพึ่งพาธรรมชาติดังทาสหลัก
แต่ไร้รักษ์มุ่งประโยชน์โฉดมหันต์
มีแต่ทำลายล้างอย่างเมามัน
ถูกลงทัณฑ์ย้อนหลังยังน้อยไป
ที่พำนักพักพิงยิ่งแมนสรวง
สัตว์ทักท้วงไม่ใช่ที่อาศัย
บ้านสักทองค่อนเขาลำเนาไพร
หินอ่อนไซร้หลายตันสรรเกรดดี
มนุษย์เขาแข่งขันกันสร้างบ้าน
ธรรมชาติว่าอันธพาลอ้ายพวกผี
กตัญญูรู้คุณไม่เห็นมี
เพิ่มทวีเห็นแก่ตนคนคนคน
ด้านอาหารมึงแดกแปลกกว่าสัตว์
พวกมึงยัดแดกยัดสัตว์หน้าขน
เร่งสารเคมีมาเปรอปรน
ผลิตผลทวีมีพอเพียง
มิหนำซ้ำกรรมนรกตกที่ฉัน
พิษมหันต์สารเคมีมึงมิเลี่ยง
คอยแปดเปื้อนตัวกูอยู่คู่เคียง
โอมโอมเพี้ยงมึงมลายตายพร้อมกู
โรงงานเร่งเครื่องแรงเพื่อแข่งขัน
ผลิตภัณฑ์ออกใหม่ให้งามหรู
ก๊าซคาร์บอนร่อนฟ้ากันน่าดู
พวกสารหนูตะกั่วรั่วลงทะเล
อากาศเน่าน้ำบูดสูตรโลกล่ม
เร่งวันจมสารพันพลันจบเห่
มนุษย์โง่โง่มนุษย์สุดคะเน
เล่นลิเกทั่วโลกาไม่ช้าตาย
ถึงตอนนี้มีกลอนสอนเติมย้ำ
ครูจดจำกลอนนี้นานปีหลาย
เขียนให้คิดนำจิตได้มากมาย
ถึงสมองคลายคิดดีมีวิสัยทัศน์
ไก่แกกาอาหารทานอิ่มท้อง
เพียงคอยจ้องถั่วงาประสาสัตว์
ไม่ปรุงแต่งรสโอชาสารพัด
เพื่อขจัดหิวโหยด้วยโดยดี
มนุษย์เราเขากินสิ้นทุกรส
อ้างโอสถโอชาบ้ากลิ่นสี
ของหายากค่อนข้างแพงก็ตามที
สมศักดิ์ศรีผู้ทานจานหมื่นพัน
แกงทอดต้มรมย่างวางเต็มหน้า
เอือมระอาปาขว้างอย่างสุขสันต์
แหมยินดีอิ่มหมีโอ้พีมัน
ไม่หวาดหวั่นสารเคมีที่ในจาน
ที่พักผ่อนนอนอาศัยกาไก่นก
ในน้ำบกร่มไม้หลายสถาน
รื่นร่มเย็นชุ่มฉ่ำแสนสำราญ
แสนเบิกบานกายใจได้พักพิง
บ้านมนุษย์สุดโสภาคฤหาสน์
วางแผนวาดคาดฝันกันใหญ่ยิ่ง
วางเงินดาวน์ผ่อนไปไม่ประวิง
แสนสุขจริงบ้านโตโอ้แสนงาม
ปูหินอ่อนค่อนภูเขาเอาให้หรู
บ้านของกูเหนือใครในสยาม
ไม้ร้อยต้นหลายภูเขาทั่วเขตคาม
ใครใครขามเจ้าบ้านท่านผู้ดี
นี่คือความคิดจิตมนุษย์
มาสิ้นสุดที่เรื่องสมศักดิ์ศรี
วัตถุนิยมเร่งเติมเพิ่มทวี
จากวันนี้ไกลลับกับวันวาน
ตรงกันข้ามสัตว์น้อยใหญ่ในธรรมชาติ
เหมือนประกาศจุดยืนบนพื้นฐาน
ไม่ทำลายธรรมชาติชั่วกัลป์กาล
เพราะประทานที่อาศัยให้กับเรา
ต่างถ้อยที่พึ่งพาถ้อยอาศัย
ต่างเติบใหญ่กันมาร่วมป่าเขา
ต่างพึ่งพาอาศัยมานานเนา
ต่างฝ่ายเฝ้าฟูมฟักรักผูกพัน
อ่านตอนที่ 6 โดย LINK ด้านบน หากท่านสนใจเรื่องอื่น ๆ คลิก
http://www.nature-dhrama.com
