ความทุกข์ก็เป็นครูของเราสอนสั่งเราได้ ความสุขก็เป็นครูของเราได้ว่า พึงระวังอย่าให้มากจนเกินไป

สิ่งที่เกิดขึ้นแล้วดีงามเสมอ

 

สายัณห์ตะวันรอน    ได้พักนอนใต้ชายคา

พรุ่งนี้คือพรุ่งนี้         คิดอีกทีในวันหน้า

วันเก่าที่ผ่านมา        ไม่เรียกหาปล่อยผ่านไป

 

นอนแล้วพึงหลับเสีย   หายอ่อนเพลียจึงเริ่มใหม่

ละลดกำหนดใจ         ขออยู่ไปวันต่อวัน 

 

ชีวิตก็เช่นนี้             ชั่วตาปีมิเปลี่ยนผัน

เกินกัปป์จะนับกัลป์   จึงทุกวันเป็นวันดี

 

เรียนรู้ในทุกสิ่ง         มีความจริงในทุกที่

ไตร่ตรองมองให้ดี     ทุกอย่างมีความดีงาม