ความคิดเห็นกับสิ่งที่เป็นไป

               แม้ผมจะจบการศึกษามาหลายปีแล้ว แต่จนแล้วจนรอดชีวิตของผมในปัจจุบันก็ยังวนเวียนอยู่ในรั้วสถาบันอุดมอยู่ เช่นเดิม ซึ่งทำให้สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างในหลายๆแง่มุม แม้จะรู้สึกว่าสิ่งที่ผมจะเขียนในวันนี้ค่อนข้างที่จะล่อแหลม แต่มันก็เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงที่เราต้องเปิดใจยอมรับ หากคิดว่าเป็นปัญหาก็ควรหาทางแก้ไข ถ้าหากคิดว่ามันไม่ได้ผิดอะไร และเป็นสิทธิ์ส่วนบุคคลที่พึงกระทำได้...เราก็ควรจะยอมรับมัน(ผมไม่ได้ส่งเสริมนะครับ)

                   ครั้งแรกที่ผมย่างก้าวเข้าสู่การศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา แม่กับพ่อของผมได้ขอร้องผม 4 อย่าง ที่ห้ามผมทำระหว่างเป็นนักศึกษาคือ 1 .ห้ามดื่มเหล้าและสูบบุหรี่ 2. ห้ามเล่นการพนัน 3. ห้ามเสพยาเสพติด และ 4. ห้ามคบเพื่อนหญิงในทางชู้สาว แต่พอเอาเข้าจริงแล้ว ผมสามารถทำตามความต้องการของท่านได้ไม่กี่ข้อเท่านั้น (ส่วนจะเป็นข้อไหนนั้นขออุบไว้ก่อนครับ) ผมเป็นนักเรียนที่ไม่ค่อยจะสนใจเรียนเท่าไหร่นัก บางเสี้ยวของชีวิตจึงมักจะวนเวียนอยู่ในสถานบันเทิง วงเหล้า และสถานพนันบอล ซึ่งส่วนใหญ่ผมจะไปกับเพื่อนพาเขาไปแทงบอลแล้วไปหาร้านที่มีการเปิดการถ่าย ทอดสดฟุตบอลดูกัน ผมก็ไม่ค่อยเล่นการพนันมากนักเพราะชอบนั่งดูฟุตบอลมากกว่าที่จะเอาเงินของ ตนเองไปเสี่ยง  ซึ่งเป็นเพราะรายได้ในการศึกษาของผมส่วนหนึ่งมากจากการทำงานพิเศษนอกเวลา เรียน(ที่ไม่ค่อยได้เรียน) จึงเกิดความรู้สึกเสียดายเงินอยู่บ้าง
 
                  แม่ของผมท่านรู้สึกผิดหวังและเสียใจมาก เมื่อทราบว่าผมใช้ชีวิตส่วนใหญ่ของตนเองอยู่ในสถานบันเทิง ร้านเหล้า และการดูถ่ายทอดสดฟุตบอล แต่ผมก็ยอมรับและไม่เคยปิดบังท่าน ว่าไม่สามารถทำตามความต้องการของท่านได้ครบทุกข้อที่ได้ขอร้องให้ผมปฏิบัติ ตามก่อนที่จะมาเรียนต่อ แสงสีและสิ่งยั่วใจหลายอย่างจูงใจให้ผมสนใจสิ่งภายนอกมากกว่าในห้องเรียน ผมมักจะชอบทำกิจกรรมร่วมกันกับเพื่อนชายมากกว่าที่จะคบเพื่อนหญิง แนวทางการใช้ชีวิตจึงค่อนข้างจะสมบุกสมบันกว่าเพื่อนคนที่คบเพื่อนหญิง
 
                  ทุกคนอยู่ในวัยหนุ่มสาว และเริ่มที่จะมองหาบางสิ่งบางอย่างมาเติมเต็มให้กับชีวิตของตนเอง เพื่อนของผมหลายคนเริ่มมีความรักและคบเพื่อนหญิง เขาเริ่มปลีกตัวออกจากกลุ่มเพื่อนเดิมๆของตนเอง เมื่อหลายอย่างสุกงอมบางคนก็ออกไปอาศัยอยู่ด้วยกันกับเพื่อนสาว โดยที่ทางญาติผู้ใหญ่ไม่เคยรับรู้ ความสนใจในการศึกษาของฝ่ายชายจะมีน้อยกว่าฝ่ายหญิง จึงมักจะทำให้พบเห็นบ่อยครั้งว่า เมื่อชายและหญิงทดลองใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกันแล้ว ฝ่ายชายมักจะมีผลการเรียนที่ตกต่ำลงซึ่งบางครั้งก็อาจจะร้ายแรงจนต้องออก จากสถานศึกษาก่อนเวลาอันควร แต่ก็มีบางกรณีเหมือนกันที่หญิงชายช่วยกันประคับประคองกันจนได้ดิบได้ดีและ แต่งงานกันอย่างมีความสุข
 
                  ชีวิตคู่ของนักศึกษาชายจะเป็นการเติมเต็มบางอย่างให้กับตนเอง มากกว่าการมองว่าเป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่และอนาคตของตนเองอย่างฝ่ายหญิง(ตามความเข้าใจของผม) บางคนไม่สามารถเป็นผู้นำให้กับคนรักของตนเองได้ เพราะยังชอบสังสรรค์กับเพื่อน เที่ยวเตร่และติดพนัน แม้จะอยากห้ามปรามแต่ฝ่ายหญิงบางคนก็ยังไม่อาจมีอิทธิพลต่อฝ่ายชายมากนัก จึงทำให้บ่อยครั้งที่ผมมักจะเห็นฝ่ายหญิงติดตามฝ่ายชายไปตามร้านเหล้า สถานบันเทิง หรือแม้แต่บางครั้งในร้านรับพนันบอล หากบางคนที่มีวินัยทางการเงินของตนเองไม่ดีแล้ว ก็มักจะขอหยิบยืมจากเพื่อนสาวของตนเองอยู่เสมอ เป็นผลให้บางครั้งต้องโกหกผู้ปกครองของตนเองเมื่อเงินไม่พอใช้
 
                  จากการที่ได้สังเกตด้วยตนเอง หญิงชายที่อาศัยอยู่ด้วยกันในวัยศึกษานั้น ฝ่ายหญิงจะประสบความสำเร็จทั้งทางด้านการเรียนและการทำงานมากกว่าฝ่ายชาย หลายครั้งที่ผมมักจะพบว่าคนที่คบกันมาหลายปีระหว่างการศึกษานั้นจะเลิกกัน เมื่อต่างคนต่างแยกที่อยู่กัน หรือในกรณีที่ฝ่ายชายเรียนไม่จบ แต่ฝ่ายหญิงจบออกไปทำงานที่อื่น กล่าวง่ายๆคือฝ่ายชายมักจะประสบปัญหาชีวิตมากกว่าฝ่ายหญิงนั่นเอง ซึ่งบทสรุปมักจะติดเหล้า การพนัน เที่ยวเตร่ และเรียนไม่จบ
 


                 ผม พยายามเล่าเรื่องนี้อย่างเป็นกลางและนิ่มนวลที่สุด เพราะอาจจะกระทบใครหลายๆคนรวมทั้งตัวผมเองด้วย สิ่งหนึ่งที่ผมอยากให้ผู้ปกครองประจักษ์คือ แม้จะรักลูกของตนเองมากแค่ไหน ท่านควรหาเวลาไปตรวจสอบเขาบ้าง ไม่ใช่จะเชื่อในสิ่งที่เขาบอกทั้งหมด ซึ่งมันหมายถึงทิศทางชีวิตของเขาในอนาคต




ปปป
 

ป.ล.
1. ความคิดเห็นส่วนตัว ไม่มีเจตนาที่จะทำให้ บุคคล องค์กร หรือ สถานที่ใดๆ ได้รับความเสียหายทั้งสิ้น
2. บทความอาจจะล่อแหลม แต่ผมมีเจตนาอยากจะเสนอสิ่งที่เป็นอยู่ให้เราตระหนักมากยิ่งขึ้น
3.ในกรณีนักศึกษาของญี่ปุ่นก็มักจะคล้ายๆกัน
4. หากพอมีคุณความดีบ้างในบทความนี้ ขออุทิศให้แก่ เพื่อนชายหญิง และลูกชายตัวเล็กของเขา ซึ่งคบกันมาตั้งแต่เป็นนักเรียนเป็นเวลากว่า 10 ปี ก่อนที่จะสร้างครอบครัวเล็กๆของตนเองอย่างมีความสุขในปัจจุบัน นั่นคือรักแท้ที่ผมได้พบเจอมา
 
 
  23 สิงหาคม 2547 เวลา : 9:35:00

 

นี่คือบทความจากคุณ Cphucphu (นามแฝง) เป็นบุคลากรที่ทำงานด้านวิชาการจากขอนแก่น
ท่านเป็นชาว ต.กุดโดน อ.ห้วยเม็ก จ.กาฬสินธุ์
ซึ่งมีมุมมอง ความคิดเห็นที่น่าสนใจและหลายคนที่ได้อ่าน ประทับใจในบทความนี้
จึงนำมาเผยแพร่อีกครั้ง
ติดต่อผู้เขียนบทความท่านนี้
e-mail : cphucphu@yahoo.com