อยากลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา    

    สังคมไทยเป็นสังคมที่มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ อยู่กันฉันท์พี่น้อง อยู่อย่างสงบสุขมาช้านาน  หากไม่มีการแบ่งชนชั้น ความเหลื่อมล้ำก็จะไม่เกิดขึ้น ถ้าหากเราไม่อยากให้เกิดความเหลื่อมล้ำก็ต้องช่วยเหลือตนเองก่อน เมื่อตนเองมีเพียงพอแล้วก็เริ่มออกช่วยเหลือผู้อื่น คนข้าง ๆ ใกล้ ๆ ตัว และค่อย ๆ ขยายวงออกไปเรื่อย ๆ ไม่ต้องรอรัฐบาลเข้ามาช่วย หรือหวังให้คนไกล ๆ ตัวมาช่วย ในเมื่อเราเป็นสังคมไทย สังคมแห่งการดูแล  ดูแลซึ่งกันและกัน สังคมดูแลเรา เราก็ต้องดูแลคนอื่นและสังคมเช่นเดียวกัน 

     หากจะลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาก็น่าจะใช้วิธีดูแลซึ่งกันและกัน ฉันท์ญาติพี่น้องและมิตรสหาย ฉันมีความรู้ด้านนี้ เธอมีความรู้ด้านนั้น ฉันมีอุปกรณ์พร้อมสำหรับการเรียน เธอมีความสามารถ ประสบการณ์ ก็แลกเปลี่ยนเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน  ลดความเห็นแก่ตัวลงบ้าง  ห่วงใยคนอื่นให้มากขึ้น  

     การช่วยเหลือใด ๆ ก็ไม่อาจยั่งยืนเท่ากับการดูแลช่วยเหลือซึ่งกันและกันฉันท์ครอบครัวและมิตรสหาย  ความเอาใจใส่ดูแลของผู้ที่อยู่แวดล้อม ใช้วิธีช่วยเหลือซึ่งกันและกันก็น่าจะทำให้ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาหมดไปได้