...รอยไม้ที่ขีดลงในแม่น้ำ...


...รอยไม้ที่ขีดลงในแม่น้ำ...
Original : http://proshot4u.blogspot.com/

 

...รอยไม้ที่ขีดลงในแม่น้ำ...

 

รอยไม้ที่ขีดลงในแม่น้ำ
 ใบไม้ที่หลุดร่วงจากขั้ว
ต่างถูกลบเลือนและปลิดใบ

รวดเร็วเกินกว่าที่จะยับยั้งไว้ได้ฉันใด

  เฉกเช่นชีวิตมนุษย์และกาลเวลา...

ที่หมุนผ่านและร่วงโรยอย่างรวดเร็ว

 เกินกว่าที่จะฉุดรั้งไว้ได้เช่่นกัน...

เหมือนเช่นพุทธพจน์ที่กล่าวไว้  

“ยถาวาริวโห ปูโร...คัจฉัง นะ ปริวัตตต

 ิ เอวมายุ มนุสสานัง...คัจฉัง นะ ปริวัตตติ"

"ห้วงน้ำที่เต็มเปี่ยมมีแต่ไหลลง  

ย่อมไม่ไหลกลับฉันใด

 อายุของมนุษย์ทั้งหลายมีแต่ล่วงไป ๆ

 ไม่ถอยหลังกลับเลยฉันนั้นเหมือนกัน”

 และเมื่อคุณจากไปเพียงไม่นาน...

 ผู้คนรอบข้างก็จะลืมเลือนคุณ

 เช่นดั่งรอยไม้ที่ขีดลงในแม่น้ำ...

และใบไม้ที่หลุดจากขั้ว...

 สิ่งที่จะทำให้พวกเขาจดจำคุณได้ไม่ลืมเลือน...

 ก็คือความดีและรอยประวัติศาสตร์

 อันทรงคุณค่าที่คุณสร้างไว้เท่านั้น...

 

 
กาญจน์มุนี ศรีวิศาลภพ (ร้อยตะวัน)  
 7 มิถุนายน 2548
Kanmunee@Copyright 2007

 

 

หมายเลขบันทึก: 459399เขียนเมื่อ 9 กันยายน 2011 06:36 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2012 20:36 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (2)
  • ขีดเส้นตรงลงไปในแม่น้ำ
  • ย่อมไม่นำรอยไหนทิ้งให้เห็น
  • เหมือนความดีที่ทำด้วยลำเค็ญ
  • คนมองหาไม่เห็นไม่เป็นรอย 

ขอคุณค่ะ อ.โสภณ เปียสนิท ...บทกวีที่อาจารย์เขียนนี้อ่านแล้วรู้สึกดีจริง ๆ ค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี