ลายเส้นเพื่อสังคม จาก"ธรรมชาติธรรมค้ำจุนโลก"

ลายเส้นเพื่อสังคม ...34

 

 

 

โลกจะสั้นวัดกันหลักเศรษฐกิจ
พอพ่นพิษเร็วรุดสุดสะสาง
แม้ไม่พ่นแต่วิ่งลู่สู่อับปาง
มิละวางเอาชนะสารพัน


สร้างโรงงานการกิจผลิตวัตถุ
มุทะลุเดือดดาลการแข่งขัน
ธรรมชาติถูกทำลายเป็นรายวัน
กลุ่มหมอกควันปล้นฆ่าปฐพี


ทะเลห้วยหนองบึงถึงจุดจบ
ปลาหลีกหลบมิวายกลายเป็นผี
สัตว์จะพึ่งต้นไม้ก็ไม่มี
ต่างพลีชีพด้วยฆ่าตัวตาย


สารเคมีวิ่งพล่านทุกการกิจ
โทรมชีวิตก่อนโลกล่มสลาย
ที่พร่ำเพ้อขอคิดอย่างแยบคาย

เรื่องหลากหลายขายคิดจงติดใจ


ปัจจุบันมนุษย์เราเขาอยู่ผิด
น่าเปลี่ยนวิถีชีวิตแนวทางใหม่
หาเลี้ยงชีพเลี้ยงกายสบายใจ
ไม่ควรกักตุนเป็นทุนรอน


เลิกใช้เงินใช้ทองจองซื้อจ่าย
จงทำลายเด็ดขาดทาสเงินผ่อน
สร้างหนี้สินรุงรังทั้งนคร
จะหลับนอนนึกหนี้มิเคลื่อนคลาย

 

 

สุขภาพจิตย่ำแย่จนแก่เฒ่า
ต่างร้อนเร่ารุมใจมิเหือดหาย
ทุกข์ตลอดเวลาจนกว่าตาย
โอ้เหนื่อยกายเหนื่อยใจใครบัญชา


ตัวเป็นเกลียวเคี่ยวงานเร่งการกิจ
อันชีวิตคิดไปไร้คุณค่า
นี่แหละโลกวังวนแห่งมารยา
อนิจจามนุษย์มนุษย์มนุษย์

ให้เธอดูสัจธรรมหาคำตอบ
คิดรอบคอบคิดฝันขั้นโลกุตร์
จงตั้งจิตตั้งใจให้บริสุทธิ์
ครูจะจุดความคิดศิษย์จงตรอง


เวลาเช้าเจ้าไก่น้อยคอยคุ้ยเขี่ย
ทั้งผู้เมียเคียงคู่อยู่เป็นสอง
ต่างพันผูกลุกน้อยคอยประคอง
ต่างจดจ้องมองเหยื่อแผ่เผื่อกัน


ไม่เนินนานอิ่มเอมเกษมสุข
แม่คอยกรุกเรียกลูกดูสุขสันต์
พักผ่อนกายก่อนลูกเฝ้าผูกพัน
พอตะวันลับฟ้าลาเข้าคอน


มามองดูมนุษย์สุดหลากหลาย
บางตื่นสายบางเพิ่งได้พักผ่อน
ขับสิบล้อทั้งคืนฝืนหลับนอน
บางรำฟ้อนบนเวทีออกลีลา


บางก็ยังดื่มกินไม่สิ้นมื้อ
นี้คือมนุษย์เราเจ้าปัญหา
ความพอดีมีพอเพียงทำเบี่ยงตา
ก็เพราะบ้าทองอัฐวัตถุธรรม


ดำรงชีพเหนือธรรมชาติขาดสติ
อุตริผิดผิดจิตถลำ
เพราะวัตถุนิยมเกิดกงกรรม
ถูกกระหน่ำภัยธรรมชาติมิขาดวัน

 

คนพึ่งพาธรรมชาติดังทาสหลัก
แต่ไร้รักษ์มุ่งประโยชน์โฉดมหันต์
มีแต่ทำลายล้างอย่างเมามัน
ถูกลงทัณฑ์ย้อนหลังยังน้อยไป


ที่พำนักพักพิงยิ่งแมนสรวง
สัตว์ทักท้วงไม่ใช่ที่อาศัย
บ้านสักทองค่อนเขาลำเนาไพร
หินอ่อนไซร้หลายตันสรรเกรดดี


มนุษย์เขาแข่งขันกันสร้างบ้าน
ธรรมชาติว่าอันธพาลอ้ายพวกผี
กตัญญูรู้คุณไม่เห็นมี
เพิ่มทวีเห็นแก่ตนคนคนคน


ด้านอาหารมึงแดกแปลกกว่าสัตว์
พวกมึงยัดแดกยัดสัตว์หน้าขน
เร่งสารเคมีมาเปรอปรน
ผลิตผลทวีมีพอเพียง


มิหนำซ้ำกรรมนรกตกที่ฉัน
พิษมหันต์สารเคมีมึงมิเลี่ยง
คอยแปดเปื้อนตัวกูอยู่คู่เคียง
โอมโอมเพี้ยงมึงมลายตายพร้อมกู


โรงงานเร่งเครื่องแรงเพื่อแข่งขัน

ผลิตภัณฑ์ออกใหม่ให้งามหรู
ก๊าซคาร์บอนร่อนฟ้ากันน่าดู
พวกสารหนูตะกั่วรั่วลงทะเล


อากาศเน่าน้ำบูดสูตรโลกล่ม
เร่งวันจมสารพันพลันจบเห่
มนุษย์โง่โง่มนุษย์สุดคะเน
เล่นลิเกทั่วโลกาไม่ช้าตาย

 หากท่านสนใจเรื่องอื่น ๆ กรุณาคลิก http://www.nature-dhrama.com