เสร็จงาน หมดภารกิจประจำวัน คว้าเบ็ดตกปลา นั่งชิล ชิล ข้างเรือ มาตกปลากันค่ะ

                28 วันทำงาน 12 ชั่วโมงทำงานต่อวัน ถือว่าเครียดและหนักพอสมควรสำหรับพนักงานบางคนเพราะฉะนั้นจึงต้องหาวิธีคลายเครียด พักผ่อนหย่อนใจกันค่ะ แต่ด้วยข้อจำกัดของการทำงานออฟชอร์ พวกเราไม่สามารถไปช้อปปิ้ง หรือออกไปข้างนอกได้เหมือนกับคนทำงานบนฝั่ง ดังนั้นกิจกรรมของพวกเราจึงวนเวียนอยู่ในเรือนี่แหละค่ะ บ้างก็ไปออกกำลังกาย เดินชิลชิลบนลานจอดเฮลิคอปเตอร์ บ้างก็ไปออกกำลังกายในห้องยิม บ้างก็ไปนั่งเล่นดูหนังฟังเพลงในห้องทีวี บ้างก็ไปเล่นปิงปอง ปาเป้า แล้วแต่ความชอบของใครของมันค่ะ ใครใคร่ทำอะไรก็ทำ

                 กิจกรรมยามว่างอีกอย่างหนึ่งที่ฉันเห็นก็คือตกปลาค่ะ ตั้งแต่ลงหลักปักฐานเป็นคนครึ่งบกครึ่งน้ำมาเกือบจะ 4 ปี ฉันสังเกตเห็นพนักงานในเรือบางคนจะออกไปตกปลาข้างๆ เรือกันบ้างประปรายในช่วงมีเวลาว่าง แต่ฉันก็ไม่เคยได้ออกไปนั่งดูจริงๆ จังๆ ซักครั้ง อยู่มาวันหนึ่ง ไม่รู้อารมณ์ไหน (จะว่าเปล่าเปลี่ยวเหงาใจก็ไม่ใช่ อิๆๆ) ได้ออกไปนั่งดูพี่ๆ เพื่อนๆ ในเรือตกปลากัน พอตกได้ก็ขอแชะภาพไว้เป็นที่ระลึกหน่อย เพื่อเป็นหลักฐานว่าปลาที่ว่ายอยู่ในน้ำลึกข้างๆ เรือ ตัวมันใหญ่แค่ไหน

                 ปลาที่ตกได้เราก็จะนำไปให้กุ๊กแม่ช้อยนางรำทำเป็นอาหารพิเศษให้รับประทานนอกเหนือจากอาหารที่จัดเตรียมไว้ให้กับพนักงานค่ะ นี่แหละค่ะปลาสดๆ จากทะเล ไม่ได้ผ่านการดองสารเคมีจากที่ไหน อร่อยมาก

ค่ะ

     

            กิจกรรมทั้งหลายเหล่านี้ก็เป็นความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของคนที่ห่างบ้าน ห่างครอบครัวมาอยู่ในสังคมเล็กๆ สังคมหนึ่งที่เรียกว่า “คนทะเล” ค่ะ