นกตัวเล็กๆ ดับไฟป่าไม่ได้หรอก แต่อาตมาว่าชีวิตของนกตัวนั้นมีค่า ปัญหาความไม่ยุติธรรมในสังคม ปัญหาโสเภณี ปัญหาอะไรต่ออะไรมากมาย มันก็เหมือนไฟป่า พวกเราเหมือนนกตัวเล็กๆ พยายามทำอย่างนกในนิทาน คือทำดีที่สุดเท่าที่จะทำได้โดยไม่ต้องห่วงเรื่องผลก็ดีแล้ว

 

 

 

จากหนังสือ “กระโถนกระถาง” โดย ท่านชยสาโรภิกขุ

 

ถาม : จากสถานการณ์ในโลกปัจจุบันได้มีปัญหาต่าง ๆ เกิดขึ้นมากมาย เช่น ปัญหาสิ่งแวดล้อม สงคราม โสเภณี ปัญหาเด็ก ปัญหายากจน อดอยาก การขูดรีด เอารัดเอาเปรียบ ปัญหาความไม่ชอบธรรมที่เกิดจากสังคมในปัจจุบัน จากปัญหาต่าง ๆ ที่มีอยู่มากมาย ท่านมองปัญหานี้อย่างไร คิดว่าอะไรเป็นทางออกของปัญหาเหล่านี้ และคิดว่าเมื่อทำไปแล้ว ค่าของสังคมที่ออกมาจะเป็นอย่างไรในแง่ของความเป็นจริง (ถามอย่างกับท่านเป็นนายกรัฐมนตรีเลย...ฮาๆ , ความคิดผู้นำมาโพสต์)

 

ตอบ : หลักการที่อาตมาถือปฏิบัติในเรื่องเหล่านี้ เกิดจากนิทานเรื่องหนึ่งที่ประทับใจมาก เป็นนิทานเรื่องนกตัวเล็กๆ ตัวหนึ่งกำลังบินเที่ยวอยู่บนอากาศ มองลงไปเห็นไฟไหม้ สัตว์ต่างๆ วิ่งหนีจากไฟด้วยความเดือดร้อน นกตัวเล็กๆ รู้สึกสงสารมากแต่สงสัยว่า เราจะทำอะไรได้ ไฟไหม้ป่า เราก็เป็นแค่นกตัวเล็กๆ ตัวเดียวจะช่วยอะไรได้  พอดีนึกได้ว่าเมื่อกี้นี้ผ่านแม่น้ำสายหนึ่ง เลยกลับไปแล้วบินลงไปที่แม่น้ำนั้นกระพือปีกแรง ๆ ให้น้ำติดปีก เสร็จแล้วก็บินร่อนไปถึงป่า แล้วกระพืออีกทีให้น้ำที่ติดปีกค่อย ๆ หยดลงไป แล้วก็กลับไปที่แม่น้ำเอาน้ำอีก กลับไปกลับมาตั้งหลายสิบครั้ง พยายามดับเพลิงเต็มความสามารถของมัน จนกระทั่งในที่สุดนกตัวเล็กๆ เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า หมดแรงแต่ไม่ยอมหยุด ได้ยินเสียงสัตว์ป่าร้องด้วยความเจ็บปวดและความกลัวก็หยุดไม่ได้ เพลียมากแล้ว นกตัวเล็กตกตายอยู่กลางไฟป่า จบ

                อยากถามญาติโยมว่า ชีวิตของนกตัวนั้นประสบความสำเร็จหรือไม่

 

 

ถาม : ไฟดับไหมคะ

 

ตอบ : ไม่ดับ มันจะดับได้อย่างไร นกตัวเล็กๆ ดับไฟป่าไม่ได้หรอก แต่อาตมาว่าชีวิตของนกตัวนั้นมีค่า ปัญหาความไม่ยุติธรรมในสังคม ปัญหาโสเภณี ปัญหาอะไรต่ออะไรมากมาย มันก็เหมือนไฟป่า พวกเราเหมือนนกตัวเล็กๆ พยายามทำอย่างนกในนิทาน คือทำดีที่สุดเท่าที่จะทำได้โดยไม่ต้องห่วงเรื่องผลก็ดีแล้ว

 

ถาม : แล้วเราก็ตายไป ตายแบบนกตัวเล็กๆ

 

ตอบ : ก็ไม่เป็นไร ตายก็ต้องตายอยู่แล้ว หนีไม่พ้น แต่อย่างนี้ตายมีเกียรติ ตายด้วยความสบายใจว่าเราได้ทำในสิ่งที่ควรทำ ได้ทำดีที่สุดที่เราทำได้ ตำหนิติเตียนตัวเองไม่ได้.

 

           อ่านแล้วชอบ ร้องสาธุ สาธุ สาธุ  กราบสามที....อมยิ้ม ๆๆ อยู่นานสองนาน เพราะเคยตั้งคำถามแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว ได้คำตอบต่างๆ นานา แต่คำตอบนี้ โดนใจมากที่สุด

 

          คิดภาพตัวเองเป็นนกเล็กๆ ตัวนั้น แล้วถามตัวเองว่า...เราจะยอมตายอย่างมีเกียรติดังที่ท่านชยสาโรภิกขุกล่าว หรือเปล่านะ? .... ถามอยู่สองสามวันก็ยังไม่ได้คำตอบ แต่คิดเล่นๆ ไปเรื่อยเปื่อยว่า...

 

ถ้ามีนกเล็กๆ ที่คิดแบบนี้มากๆ น่าจะดีนะ สังคมเราคงจะน่าอยู่และดีขึ้นอีกเยอะเลย...

(◠‿◠✿)❤•♥