ครูของครู

 

 

...

คนเป็นครู ควรทำตน เป็นต้นแบบ
อดีตแสบ หรือไม่ ใช่เหตุผล
เราสอนเขา ให้เห็น เป็นตัวตน
ว่าเราคือ บุคคล ที่เป็นครู

การเป็นครู เราเป็น ด้วยหัวใจ
แต่ไม่ใช่ ต้องเป็น ด้วยหน้าที่
จุดเริ่มต้น ของเราคือ ทำความดี
ให้ว่าที่ คุณครู ได้ดูกัน

...

คนเป็นครู ต้องมี คุณธรรม
เป็นสิ่งค้ำ เชิดชู คู่คุณค่า
เริ่มต้นจาก ความคิด อีกวาจา
แล้วจึงมา การกระทำ ที่นำดี

อย่าได้คิด ว่าอะไร ไม่ใช่ตัว
อยากทำชั่ว ตรงไหน ก็ทำได้
ฟ้าไม่เห็น แต่เราเห็น จะเป็นภัย
ลูกศิษย์ครู เห็นไซร้ จะทำตาม

...

ครูของครู จะเป็น เหมือนจะยาก
ใช้ชีวิต น่าลำบาก กว่าใครเขา
แต่ทุกอย่าง มันอยู่ ที่ใจเรา
ใครจะคิด ก็ช่างเขา เรารู้เอง

คำทุกคำ ที่เราสอน เจ้าลูกศิษย์
เราเลือกใช้ ชีวิต ของตนสอน
อาบน้ำร้อน อาบน้ำเย็น เอื้ออาทร
ทุกคำสอน ของเรา เพื่อเขาเอง

...

เราเลือกสอน สิ่งที่เป็น รอบรอบตัว
สิ่งใดชั่ว สิ่งใดเลว เราบอกได้
เพราะเขาคือ อนาคต ประเทศไทย
ลูกศิษย์เขา ต้องไม่ ตามแบบเลว

หัวใจครู ทุกอย่าง อยู่ที่ศิษย์
สอนชีวิต ผิดเป็นถูก ปลูกฝังได้
หนทางคน เป็นครู อยู่ไม่ไกล
ต่อเติมใจ ใครเป็นครู เธอรู้เอง

...

 

 

 

มหาวิทยาลัยแห่งเวียงบัว

ณ เชียงใหม่

๓๐ สิงหาคม ๒๕๕๔

๑๔.๔๓ น.

 

 

......................................................................................................................................................................

อารมณ์ครูของครู ...

เป็นเรื่องยากที่จะเป็นครูที่ดี (จริง ๆ)

เป็นเรื่องยากที่เล่าให้ฟังด้วยความเข้าใจ

เป็นเรื่องยากที่บอกว่า สิ่งใดดี สิ่งใดไม่ดีสำหรับคนเป็นครู

ความสำเร็จของการสอนลูกศิษย์ให้เป็นคนดี (ของผมแถมด้วย ครูที่ดี) นั้น

เป็นความสุขที่นับเป็นมูลค่าทางเศรษฐศาสตร์ไม่ได้

 

บุญรักษา ครับ ;)...

 

ป.ล. แรงบันดาลใจในการเขียนบทกวีนี้มาจากบันทึก แบบอย่างคือทุกอย่าง ของคุณหมอบางเวลา CMUpal ครับ (ขอบคุณมากครับ)

......................................................................................................................................................................