ของการเป็นนาย(หัวหน้า)ที่ดี

เรื่องแรก คนที่เป็นนายนั้นจะต้อง “รับผิดชอบในสิ่งที่ลูกน้องทำเสมอ”  (You are responsible for what others do)

ดูเหมือนเป็นเรื่องธรรมดามาก ๆ เพราะคนที่เป็นนายก็ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ลูกน้องทำอยู่แล้ว แต่ในทางปฏิบัตินั้น นายบางคนก็โยนความรับผิดชอบไปที่ลูกน้องของตนเอง เพราะคิดว่า งานใคร ใครก็รับผิดชอบไป งานของลูกน้อง ไม่ใช่งานของเรา ดังนั้น เราก็ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร ปล่อยให้ลูกน้องเขารับผิดชอบไป ถ้าคิดแบบนี้ รับประกันเลยว่าร้อยทั้งร้อย ลูกน้องไม่สามารถอยู่ทำงานกับนายคนนี้ได้อย่างแน่นอน

หัวหน้า หรือ นายบางคนก็ถามว่า “ทำไมเราต้องไปรับผิดชอบในสิ่งที่ลูกน้องเราทำด้วย” คำตอบก็คือ “เขาเป็นลูกน้องของเรา” เลยทำให้เราต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เขาทำ

การที่เราได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้า หรือเป็นนาย เราจะต้องรับผิดชอบผลงานในภาพรวมของหน่วยงานที่เราดูแล เราอาจจะดูแลคนมากน้อยต่างกันออกไป แต่สุดท้ายแล้ว ผลงานในภาพรวมของหน่วยงาน คนที่เป็นนายจะต้องรับผิดชอบทั้งหมด

ปกติผู้บริหารเวลาที่เขาสงสัย หรือต้องการจะติดตามงาน เขาไม่เคยที่จะเรียกพนักงานทุกคนเข้ามาสอบถาม (จริงมั้ย) แต่ผู้บริหารจะเรียกบรรดาผู้จัดการ หรือบรรดานายๆ ทั้งหลายที่รับผิดชอบงานในแต่ละด้านเข้ามาพูดคุย และติดตามผลงานกัน นั่นแสดงว่า คนที่เป็นนายจะต้องรู้ว่าตอนนี้ ความคืบหน้าของงานในทีมงานเรามีอะไรบ้าง มีปัญหาอะไรบ้าง และมีแนวโน้มที่จะเสร็จเมื่อไหร่ จึงเรียกว่า เรารับผิดชอบต่องานทั้งหมดของทีมงาน

หัวหน้าบางคนที่เวลาผู้บริหารสอบถามความคืบหน้าของงาน แต่ตนเองไม่เคยตอบได้ ต้องเรียกลูกน้องมาเล่าให้ผู้บริหารฟังอีกที นั่นแสดงว่าเราเองก็ไม่ได้รับผิดชอบต่องานของทีมงานที่เราดูแลอย่างจริงจัง นายบางคนยิ่งกว่านี้อีก อะไรที่ไม่ใช่หน้าที่ของเรา เราก็ไม่ยุ่งเลย ปล่อยให้พนักงานทำงานไปตามใจชอบ สั่งงานเสร็จก็หายไปเลย จากนั้นพอพนักงานทำผลงานออกมาไม่ได้ตามที่คาดหวัง หรือถูกผู้บริหารตำหนิมา ก็โยนความผิดให้ลูกน้องตนเองทันที (ถามว่าจริงๆ แล้วใครผิดกันแน่)

สรุปปัจจัยแรกของการเป็นหัวหน้า หรือนายที่ดี คือ ต้องรับผิดชอบต่อผลงานของลูกน้องทุกคนที่ทำออกมา ไม่ว่าผลงานนั้นจะดี หรือไม่ดีก็ตาม ถ้าเราทำเรื่องนี้ได้ดี ลูกน้องจะให้การยอมรับนับถือเราในฐานะที่เราเป็นนายที่ดี

เราต้องเป็นคนที่ "สามารถรีไซเคิล" ได้ตลอดเวลา

(จากหนังเรื่อง Being the Boss เขียนโดย Linda A. Hill และ Kent Lineback)  โดย http://prakal.wordpress.com