การหยิบแบบพลาดน้อย ก็คือ ดูให้เป็น เห็นเส้นทาง และ มีกำลังซื้้อ

อนุสนธิจากการมีพันธมิตรเข้ามาถามในเวบว่า ทำไมพระเก๊จึงมีมาก ผมก็ได้ตอบไปด้วยข้อมูลที่ผมเคยบันทึกไว้แล้วว่า "พระเก๊มาจากไหน และมีไว้ทำไม"

ในขณะเดียวกันก็มีคำถามว่า เราจะมีวิธีการหลีกเลี่ยงการหยิบ "พระเก๊" หรือ "พระโรงงาน" หรือ "พระฝีมือ" ทุกระดับ ทุกประเภท ได้อย่างไร

ผมจึงมาประมวลจากประสบการณ์ของตัวเองว่า

ถ้าจะหยิบพระ แบบพลาดน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้นั้น ก็น่าจะมีหลักการที่สำคัญ ๓ ข้อ คือ

  • ดูเป็น
  • เห็นทาง และ
  • กำลังซื้้อ

เป็นหลักการที่สำคัญ ๓ ข้อในการ "หยิบ" พระแท้

การ "ดูเป็น" หรือ ดูให้เป็น (ผมได้บันทึกบทเรียนผมเองไว้แล้วบางส่วน) ก็ต้องเริ่มที่การ

  • รู้จักมวลสารและเนื้อพระที่กำลังศึกษา
    • ศึกษาทีละกลุ่มๆ ให้ชัดเจนแล้วค่อยขยายวงไปเรื่อยๆ
  • ศึกษาประวัติการสร้าง วิธีการสร้าง
  • ศึกษาประวัติการเก็บ การใช้ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
  • ศึกษาพัฒนาการของผิวและเนื้อของแต่ละกลุ่ม แต่ละสภาพการเก็บ และการใช้
  • และที่สำคัญมาก ศึกษาประเภท และระดับฝีมือการปลอมแปลง
    • ทุกระดับฝีมือ
    • จึงต้องไม่รังเกียจการส่อง "พระเก๊"
    • การสืบค้นดูพระเก๊ในเวบ
    • แต่...ดูให้รู้ก็พอ
      • ดูนานจะติดตา
      • ที่เซียนพระว่า "เสียสายตา"
  • แล้วสรุปว่า
    • ควรจะเริ่มต้นดูอย่างไร จุดสำคัญอยู่ที่ไหน
    • อะไรที่ก้ำกึ่ง ไม่แน่ใจ ให้จัดกลุ่ม เป็น "เก๊" ไว้ก่อน
      • เพราะโอกาส เก๊ มากกว่า โอกาส "แท้"
  • สำคัญที่สุด
    • อย่าเชื่อนิทานใดๆ
    • อย่าเชื่อผลการประกวด และเอกสารรับรองใดๆ
    • อย่าเชื่อคำโฆษณา หรือตำราดูพระ
      • ไม่ว่าคนเขียนตำราจะเป็นเซียนระดับไหนก็ตาม
      • แต่ให้ดูอ่านให้ได้ทั้งหมด และเก็บเป็นข้อมูลเพื่อการพิจารณาประกอบการเรียนรู้เท่านั้น 
    • การตัดสินใจ ให้ดูที่องค์พระอย่างเดียว
      • ดูเนื้อ
      • ดูศิลปะ
      • ดูพิมพ์
      • ดูความเรียบร้อยโดยทั่วไป และ
      • ความเป็น "ธรรมชาติ" ขององค์พระ

การ "เห็นทาง" หรือเส้นทางการ "เดินทาง" ของพระองค์นั้นๆ นั้น คือการศึกษาให้รู้ว่า

  • พระแท้ส่วนใหญ่มาจากไหน
  • ปัจจุบันส่วนใหญ่พระแท้ๆ อยู่ที่ใคร
  • ท่านจะเสด็จมาถึงเราได้อย่างไร
  • มีคนช่วยเป็นตัวกลาง เป็นสื่อให้ได้บ้างไหม
    • ทั้งเครือข่ายในท้องถิ่น และระดับประเทศ
    • ที่ต้องพัฒนาเครือข่ายขึ้นมา หรือไปอิงเครือข่ายที่มีอยู่ ถ้าจำเป็น
  • โอกาสพระ "หลง" แบบไม่มีที่มา จนมาถึงเรามีมากน้อยแค่ไหน

การมีหรือพัฒนา "กำลังซื้อ" จำเป็นต้องมี

ทั้งนี้ผมไม่ได้หมายความว่าจะต้องมีเงินมากมาย แต่ต้องมีเตรียมไว้บ้าง

โดยพิจารณาจากระบบเส้นทางของตลาดพระ ว่า

  • พระใด ในตลาดไหน ควรจะราคาเท่าใด
  • อย่าเชื่อตำรา หนังสือโฆษณา หรือคำอวดอ้างใดๆ
  • อย่าไปสนใจราคาคุยหลักแสนหลักล้าน
    • ที่ไม่ค่อยเป็นจริงเท่าไหร่ในตลาด
    • (ที่บางคนเท่านั้นที่ทำได้ แต่คงไม่ใช่คนทั่วๆไปในตลาด)
  • ราคาซื้อขายจริงในปัจจุบัน ส่วนใหญ่ก็จะอยู่ที่หลักพัน
    • ถ้าโชคดีแบบ "พระหลง" ก็จะอยู่ที่หลักร้อย
    • เต็มที่ไม่เกินหลักหมื่น
      • เฉพาะพระที่สวยจัด 
      • หรือเจ้าของหวง
      • หรือพระหายากจริงๆเท่านั้น

ถ้ายึดหลักสามข้อนี้ โอกาสจะได้พระแท้ๆ ราคายุติธรรม มาบูชามีแน่นอนครับ

ถ้ามีเงินน้อยก็ต้องใช้ความรู้มาก ถ้ามีเงินมากก็ยิ่งง่ายครับ

การเรียนแบบนี้ อาจจะช้า แต่มั่นคง และพลาดน้อยที่สุดครับ

ขอให้โชดคีครับ