โอ้บ่าวสาวแข่ลีอย่าดีดิก ทำหลุกหลิกลีลองเขี้ยวเดี๋ยวเลือดไหล
ถ้าหากหวงถูกลีจะมีภัย ก๊าที่ใดเข็ดข้อออระวัง
ฅนหวงลีลีห่วงฅนจนใจแสน ทั่วทุกแดนเทศไทยแม้ในหรั้งนั่นนะหรือธรรมชาติประหลาดจัง เหมือนปลูกฝังฝากชี้ไว้นิรันดร์
ครูบ้ายอหมอว่ามา..ดอยไหม จะรวยไวหว้านี้ลีจังหัน
ยิ่งมาอยู่ดอยหมูอยู่ด้วยกัน ท้องที่นั้นลีหอกออกจะลุย
เห็นลีหอกถึงดอยไหมไปดอยหมู ออว่าครูเพ้อบ่นจนหมอขุ้ย
ลีหอกไหร่ไหนหนาแข่มาคุย เรื่องพูดชุ่ยไม่ค่อยบายแลไข้แรง
ที่ค่างหอกยังมีนะพี่หมอ ใช่บ้ายอยังจริงสิ่งที่แหล้ง
หากไม่มีให้ซี่นคอขอชึ้แจง หมอก็แกล้งไม่ฟังนั่งตาลอย
หมอขึ้นดอยตอนนั้นมันวัยรุ่นเป็นวัยฉุนไม่แหน็งแหม่งขึ้นหร้อย
แก่ขึ้นมารักจางเริ่มหมางบอย เรื่องนิดหน่อยธรรมดานะคนดี
น่าไม่นานธรรมชาติถูกผลาญพล่า คงไม่ช้าหมอที่ดอยอาจถอยหนี
หมีกับหอยทั่วดอยมากเคยมี ราชสีห์หมีหอยร้างดอยธาร
ครูว่าหยุดคลินิกลีทำหมีหัน แต่หมอดันไม่ทำหมอย้ำขาย
หยุดเรื่องหมอดีกว่าน่ารำคาญ เล่าเมื่อวานแข่งกินเห็ดเห็นเด็ดดี
อธิบายคำภาษาถิ่นใต้
แข่ — ใกล้ ดีดิก — หลุกหลิก,เริงร่า
ลี — ชะนี ก๊า — กัด,ชบ
หรั้ง — ฝรั่ง จัง — มาก
บ้ายอ — หยอกล้อ,ล่อเล่น หว้า — กว่า
จังหัน — มาก ลีหอก — ชะนีสีขาว (ค่างหอกก็มี)
ลุย — มาก ขุ้ย — ด่า
ไหร้ — อะไร แข่มาคุย — ที่มาคุย
ไม่ค่อยบาย,ไข้แรง — บ้า,ไม่ได้เรื่อง,ไม่เต็มเต่ง
ยังจริง — มีจริง แหล้ง — พูด
ซี่น — ตัด,ปั่น,เชือด ฉุน — อยู่ไม่นิ่ง,เคลื่อน,ไหว
แหน่ง (ออกเสียงสั้น) — นิ่ง
แหม่ง (ออกเสียงสั้น) — เอาจริงเอาจัง หร้อย — อร่อย,สนุก
บอย — บ่อย
หากท่านสนใจเรื่องอื่น คลิก http://www.nature-dhrama.com
