เราเริ่มต้นการเรียนรู้ก็เวลาย่างเข้าเก้าโมงกว่า เมื่อวาน (24 สิงหาคม) ยังแลกเปลี่ยนรู้และเชียร์R2R อยู่ที่ศูนย์มะเร็งจังหวัดอุบลราชธานี สมากชิกวันนี้เป็นกลุ่มใหม่ที่ไม่ได้เข้าร่วมในครั้งก่อนซึ่งก็ล้วนแล้วเป็นบุคลากรในเครือข่ายคนทำงานชุมชน จาก รพ.สต. ต่างๆ

ทุกครั้งก่อนเข้าสู่บทเรียนข้าพเจ้ามักจะ BAR ก่อนว่าทุกคนมีเป้าหมายต่อการมาเรียนรู้ครั้งนี้อย่างไรและพร้อมกันนั้นก็จะให้สำรวจอารมณ์และความรู้สึกไปพร้อมกันด้วย เพื่อการใคร่ครวญในตนเอง และมองเห็นตัวเองได้ชัดเจนขึ้น

ทุกคนต่างมีความกังวล่อการทำวิจัย แบะมีความคาดหวังที่จะมาเรียนรู้ว่า R2R คืออะไร

ข้าพเจ้าตอบโจทย์การเรียนรู้ของทุกคนด้วยการเรียนรู้ผ่านวีทีอาร์ เรื่อง จากวันนั้นสู่วันนี้ R2R ประเทศไทย แล้วให้นักพัฒนางานทุกคนได้วิเคราะห์ผ่านการแชร์การตีความของตนเองภายใต้คำถามที่ว่า

"ชลภัสสรเริ่มต้นทำ R2R อย่างไร
มีอะไรที่เป็นแรงบันดาลใจ
และท่านคิดว่าชลภััสสรมีกระบวนการทำ R2R อย่างไร
คิดว่าคุณค่าที่เกิดขึ้นในจิตใจของชลภัสสรคืออะไร
จากคุณค่าดังกล่าวส่งผลต่อชีวิตการทำงานของชลภัสสรอย่างไรบ้าง"

จากนั้นเรียนรู้ซ้ำผ่านเรื่อง "รากฐาน R2R สู่ความมั่นคง"
เพื่อซ้ำลงไปในความรู้ความเข้าใจในเรื่อง R2R

แรกๆ นั้นทุกคนดูเหมือนจะเกร็งแต่พอให้เริ่มต้นแลกเปลี่ยนเรียนรู้แบบกลุ่มพร้อมบรรยากาศที่สบายผ่อนคลายเปิดเพลง Relaxation คลอไปด้วยข้าพเจ้าตีความว่านี่ทำให้การเรียนรู้เคลื่อนเข้าไปสู่สภาวะการเปิดรับ (open mind) ได้ดีมาก

จากนั้นมีการสรุปบทเรียนกันอีกครั้ง
รอยยิ้มและเสียงหัวเราะเติมเต็มเข้ามาทำให้เกิดการคิดต่อยอด

ช่วงบ่ายเราเริ่มนำหน้างานมาสู่การค้นหาปัญหาผ่านความสงสัยและนำไปสู่การตั้งคำถามทางการวิจัย พร้อมช่วยกันชี้และเติมเต็มเป็นบรรยากาศที่ดี ได้พูด ได้คิด ได้ร่วมกันมองอย่างลึกซึ้งเข้าไปในงานประจำของตนเอง

...

๒๕-๒๖ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๔

(รอบแรกลืมบันทึกเก็บไว้แต่มาที่นี่เมื่อประมาณวันที่ ๑๕ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๕๔ แถมได้ไปกราบนมัสการอัฐิธาตุของท่านพุทธทาสด้วยค่ะ)