20 สิงหาคม 2554
ตามที่ผมเคยเขียนบันทึก ...ถูกสัมภาษณ์...วารสารหมออนามัย...เสื้อ gotoknow...
http://www.gotoknow.org/blog/adirek12/443867
ประมาณ 2 วันที่ผ่านมา...ผมได้รับไฟล์วารสารที่สัมภาษณ์ผม
บุคคลแรกที่ผมนึกถึง คือ ...อาจารย์กะปุ๋ม
รองลงมา คือ ... gotoknow
เพราะมีเนื้อหาพาดพิงถึงครับ
ผมเลยส่งไฟล์ให้อาจารย์ได้อ่านก่อนคนอื่นครับ
และอาจารย์ได้เขียนบันทึกถึงผม และแนบไฟล์วารสารแบ่งปันให้คนอื่น ๆ ต่อครับ
http://www.gotoknow.org/file/adirek_reng/1808541.pdf
http://www.gotoknow.org/file/adirek_reng/1808542.pdf
ขอบคุณอาจารย์นะครับ...
บทสัมภาษณ์...คุณอดิเรก เร่งมานะวงศ์ นักพัฒนางาน R2R ต้นแบบ
http://www.gotoknow.org/blog/kapoomr2r/454772
ผมได้เขียนความรู้สึกในบันทึกของอาจารย์ด้วยว่า...
กราบเรียน อาจารย์ ที่เคารพ....
พอพี่บอกอ. ส่งไฟล์มาเมื่อวาน...
คนแรกที่คิดถึง คือ อาจารย์ขอบพระคุณอาจารย์
แต่ไม่ใช่ว่า...เราจะได้ออกหนังสือ...หรือโด่งดัง
ความจริงคือ...ความเชื่อมั่นที่อาจารย์ให้...ทำให้ผมพ้นจากความหวาดกลัว...
และมีความสุขกับสิ่งเล็ก ๆ ที่ผมทำ และสิ่งเล็ก ๆ เหล่านั้น ก็ย้อนมาสู่ตัวผม ในการเข้าใจตนเอง...
ผมบ่ายเบี่ยงทีมงานมาหลายครั้ง ตั้งแต่ R2R ครั้งที่ 3
ส่วนหนึ่งกลัวว่า...
เมื่อกระจายออกไปในวงกว้างจะมีผลบวก และผลลบ กับชีวิตผม
แต่เมื่อเดินทางกับโกทูโน 1 ปี ...
การให้...ทำให้ผมมั่นใจว่า....เป็นสิ่งที่ดีที่สุด...ทั้งคนรับ-คนให้
มีข้อความพาดพิงอาจารย์ด้วยพี่ทีมงานรู้จักอาจารย์ด้วยนะครับ ...
ค้นรูปอาจารย์มาลงทำให้คอลัมน์ผมดูดีมากครับ....
R2R ไม่ใช่ได้งานวิจัย...ได้นำเสนอ...ตีพิมพ์...
รางวัลแต่สิ่งที่ได้รับที่แท้จริงคือ...การลงมือทำเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น...
แม้เพียงเล็ก ๆและสิ่งเล็ก ๆ จะย้อนมาสู่เรา คือ...ปัญญา
ปัญญา...ที่จะเข้าใจตนเอง...ผู้อื่น...และโลก ครับ
ผมขอขอบพระคุณ...ทุกท่านในเส้นทางการเดินทางของผม
ขอบพระคุณ....อาจารย์กะปุ๋ม
ขอบพระคุณ...gotoknow
ขอบพระคุณ...ทุกท่านที่เข้ามาอ่านครับ
ผมคิดว่า...ชีวิตของผมสั้นและแสนสั้น
บางครั้งของชีวิตได้มีโอกาสได้ทำความดีเล็ก ๆ น้อย ๆ
แต่หากสามารถใช้ช่วงสั้นๆ นั้นอย่างไม่ยอมแพ้ต่อความฝันร้ายของผมเอง
มันก็เป็นชีวิตที่ดีของผม...ที่จะแบ่งปันให้คนอื่นเรียนรู้
นะครับ...
อดิเรก
พี่คิดว่า ..อดิเรกคงได้เสื้อ gotoknow ที่ใส่นี้หลายตัวแน่ๆเลย เพราะเห็นเป็นเสื้อตัวเก่ง
พี่แก้ว...ที่เคารพครับ...
ผมได้เสื้อ gotoknow ตัวเดียวเองครับ
จากน้องมะปราง... ในการร่วมสนุก ประมาณ 3-4 เดือน ที่ผ่านมา
ของกลุ่ม ...รสรสบทกวี.... ท่านอาจารย์โสภณ เป็นหัวหน้ากลุ่ม
และเสื้อตัวนี้...ก็ได้ออกงานหลายงานนะครับ
น่าจะเป็นพรีเซนเตอร์ได้ครับ
ใส่แล้วมีพลัง...เหมือนมีองค์ลง..นะครับ
แล้วชอบครับ...ใคร ๆ ได้เห็นแล้วบอกว่า..เสื้อสวย...(คนไม่หล่อเลยครับ)
ตอนนี้ยังโอเค...คงใส่ได้อีกหลายงานครับ
หวังว่า...ทาง gotoknow คงมีกิจกรรมอีกนะครับ
ขอบพระคุณพี่แก้วนะครับที่ให้กำลังใจผมเสมอมาครับ
หมออนามัยอ่านทุกฉบับจะรออ่านและเป็นกำลังใจ
ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของความภาคภูมิใจของคุณอดิเรกค่ะ...
วันที่ ๕ ตุลาคม เราจะได้เจอกันอีกครั้งนะคะ ณ เวที R2R เครือข่ายอิสาน-ขอนแก่น
ขอบคุณคะ
บุคคลต้นแบบ
มีความสุขกับงานที่ทำ คือรางวัลที่ได้ทุกวันอยู่แล้ว ใช่ไหมคะ :-)
ดีใจค่ะที่ได้รู้จักคนทำงานเช่นคุณ ตามไปอ่านมาแล้ว
นอกจาก "วิชาการเปลี่ยนโลกได้" แล้ว วิชาการยังทำให้งานสนุก ใช้เวลาน้อยกว่า และไปถึงเป้าหมายได้ง่ายกว่า
พี่มีเสื้อ G2K ตัวหนึ่ง ใส่จนซีดแล้ว ว่าจะขอให้ G2K ทำเสื้อที่ไม่ต้องซักแจกอยู่นะ
สวัสดีค่ะ
ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ
ดีใจกับความสุขเล็ก ๆ ทีแผ่กระจายความสุขในหน้างานไปทุกหัวระแหง
ขอบพระคุณนะคะ ที่คอยแบ่งปันสิ่งดี ๆ
วันนี้....คุณบุรุษไปรษณีย์มาส่งจดหมายที่สอ.เลยได้รับวารสารหมออนามัยฉบับเดือนก.ค.-ส.ค.54...
แค่เห็นหน้าปกก็ทำให้อยากเปิดอ่านข้างใน.......คุณอดิเรก เร่งมานะวงษ์เป็นใครกันน้า...พูดถึงเรื่องการทำวิจัยด้วย
เมื่ออ่านบทสัมภาษณ์แล้วทำให้มีแรงบันดาลใจที่จะทำงานวิจัยมากขึ้น พี่ให้ข้อคิด กำลังใจ และเป็นต้นแบบที่ดีให้ใครๆหลายๆคน
ที่กำลังเริ่มคิดที่จะทำงานวิจัย........