วันศุกร์ที่ ๑๒ สิงหาคม ๒๕๕๔ ในระหว่างการเปิดชมรายการโทรทัศน์ต่าง ๆ

ผมถูกสะกดให้หยุดชมรายการ ๆ หนึ่งแบบไม่จับรีโมทอีกเลยจนจบ

 

รายการนั้นก็คือ รายการ "พื้นที่ชีวิต" ตอน "อยู่อย่างน่าน"

ตอนนี้นำเที่ยวโดย "น้องนุ่น ศิรพันธ์ วัฒนจินดา" (เพื่อนสนิท)

เชื่อไหมครับว่า ตอนนี้สร้างแรงบันดาลใจ ข้อคิดบางอย่าง และความซาบซึ้งให้กับผมอย่างเต็มหัวใจ ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน

อยากให้ท่านได้ลองชมให้จบนะครับ ทั้งหมดมี ๔ ตอน

 

 

ตอนที่ ๑ ... ประทับใจ "น้องสไบทิพย์" ผู้เลือกกลับมาทำงานนำเที่ยวที่บ้านเกิดตัวเองด้วยความภาคภูมิใจ

 

 

(http://www.youtube.com/watch?v=HzHGom3Qd-8)

 

 

 

ตอนที่ ๒ ... ประทับใจ "พี่โจ้ คชรินทร์ คำวงศ์" ผู้ทิ้งอาชีพช่างภาพสารคดีที่กรุงเทพฯ มาทำสารคดีที่น่าน

 

 

(http://www.youtube.com/watch?v=lpYMwlwi9nw) 

 

 

 

ตอนที่ ๓ ... ประทับใจ "อาจารย์วินัย ปราบริปู" ศิลปินผู้ย้ายจากกรุงเทพฯ กลับมาสร้างหอศิลป์เมืองน่าน บ้านเกิดของตัวเอง

 

 

(http://www.youtube.com/watch?v=Yj0WicZ8r60) 

 

 

 

ตอนที่ ๔ ... ประทับใจ "พี่ทวน อุปจักร์" จากต่างประเทศกลับมาทำบ่อเกลือวิวรีสอ์ท ณ บ้านเกิด

 

 

(http://www.youtube.com/watch?v=frrG_j0REvA) 

 

 

.......................................................................................................................................... 

 

ผมมองว่า มันเป็นสารคดีที่เน้นความเป็นตัวตนของผู้นำเสนออย่างมาก

ผู้นำเสนอ คือ น้องนุ่น มีความคิดเป็นตัวเองมากครับ

ผมชอบความเป็นธรรมชาติของน้องนุ่น

แอบหลงรักเลยครับ เริ่มถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว ;)...

หลงรักเมืองน่าน (มานานแล้ว) และ คนนำเสนอด้วย อิ อิ

 

คุณดูจบแล้ว ได้ความคิดอะไรในใจบ้างหรือไม่ครับ

แลกเปลี่ยนกันนะครับ คิดเหมือนกันไหมหนอ

(ดูให้จบทุกตอนก่อนก็ได้นะครับ แล้วค่อยแลกเปลี่ยนกันครับ)

 

บุญรักษา คนรักบ้านเกิดทุกท่านนะครับ ;)...

 

.......................................................................................................................................... 

ขอบคุณ คุณ TheGuardianAngle1 ที่ได้นำคลิปนี้ขึ้นที่ YOUTUBE 

..........................................................................................................................................