สิบสองสิงหาคม
แม้ตรอมตรมยังหายได้
วันแม่ของคนไทย
ตระหนักไว้จำให้ดี
หนึ่งปีมีหนึ่งวัน
แต่รักนั้นท่วมล้นปรี่
รักแม่ตลอดปี
ไม่มีวันที่เปลี่ยนผัน
วันนี้ตื่นแต่เช้า
ขอกราบเท้าแทนคุณนั้น
แต่เขินโดยฉับพลัน
มองหน้ากันรีบหลบไป
เตรียมดอกมะลิพร้อม
กะมอบน้อมก้มกราบไหว้
แต่ใจนะทำไม
ไม่ทำไปตามต้องการ
ถึงลูกไม่กล้าทำ
แต่อยากย้ำและขับขาน
จะรักแม่ยาวนาน
ตราบชั่วกาลจะดับไป
อยากหยุดนาฬิกา
เดินช้าช้าหน่อยได้ไหม
ก่อนวันนี้จะผ่านไป
สิ่งเตรียมไว้รีบไปกราบแม่.
