หนูรักแม่

อีกแค่ 2 วันก็จะถึงวันที่ 12 สิงหาคม2554 แล้ว

วันที่ 12 สิงหาคมของทุกปีเป็นวัน...วัน...วันแม่แห่่งชาติ...ถูกต้องนะคะ (55+)

 

เรามาบอกรักแม่กันนะคะ ^^

มือใดเล่าเฝ้าประคองคอยโอบอุ้ม

มือใดเล่าคอยคุ้มภัยทุกสถาน

มือใดเล่าคอยปัดป้องผองภัยพาล

มือใดเล่าคอยป้อนข้าวทุกเช้าเย็น

 

ตาคู่ใดคอยมองดูเจ้าเติบใหญ่

ตาคู่ใดไม่อยากเห็นจ้าทุกเข็ญ

ตาคู่ใดรักเจ้าอย่างเจ้าเป็น

ตาคู่ใดที่มองดูเจ้าทุกเวลา

 

ปากใครเล่าเฝ้าอบรมบ่นว่าเจ้า

ปากใครเล่าไม่เคยจักกล่าวหา

ปากใครเล่าคอยถามเจ้ายามอ่อนล้า

ปากใครเล่าเฝ้าแต่บอกให้รักดี

 

ความรักใดจักเท่า “รัก” ของแม่

ความรักใดช่างเที่ยงแท้ประเสริฐศรี

ความรักใดจะเทียบ “รัก” นี้ไม่มี

ความรักที่สูงค่าจากหัวใจ

 

มือที่คอยโอบอุ้มค้ำจุนลูก

คือมือปลูกมือปั้นมือยิ่งใหญ่

คือมือที่หยาบกร้านกรำงานไป

เพื่อปลูกเจ้าให้สมความเป็นคน

 

ตาที่คอยมองเจ้าทุกวันวี่

ผ่านชั่ววันนานปีเริ่มสับสน

มองสิ่งใดไม่ชัดเจนต้องเพ่งทน

แต่มองชัดว่าลูกตนเป็นคนดี

 

ปากที่พร่ำที่บ่นทุกเช้าค่ำ

คำพูดซ้ำคำเดิมเดิมจงสุขขี

ไปที่ใดจงเจริญและมั่งมี

คือพรจากปากของ “แม่” ของทุกคน

 

ค่าน้ำนมกี่บาทไม่อาจกล่าว

ป้อนลูกทุกคราวคำกี่ครั้งหน

คลุกกล้วยสุกตับบดใส่รักปน

แม่ไม่บ่นว่าตนจะกินอะไร

 

มีเท่าไหร่ก็ให้ลูกได้หมด

เลือดทุกหยาดทุกหยดแม่ให้ได้

เพียงลูกเอ่ยปากขอเพราะถูกใจ

ถึงต้องกู้ยืมใครแม่ก็ทำ

 

ทดแทนคุณแม่เถิดก่อนจะสาย

เพียงให้ท่านสบายใจได้ยิ้มขำ

มิใช่ต้องทนทำงานตรากตรำ

หาเงินให้ลูกถลำสู่ทางไม่ดี

 

กราบเท้าท่านสักครั้งหนึ่งในชีวิต

ขอพรให้แม่เราได้สุขศรี

พร้อมบอก “รัก” กอดแนบแน่นสุขทวี

ชั่วชีวีคงมีสุขจนนิรันดร์

 

อย่าคิดได้ทำดีตอนแม่นิ่ง

นั่งคือสิ่งชอกช้ำดุจอาสัญ

ทำดีกับแม่เถิดตอนนี้มีชีวัน

อย่าผัดผ่อนวันเวลาอาจสายไป...

 

*กลอนนี้อาจไม่ใช่กลอนที่ไพเราะที่สุด

อาจไม่ใช่กลอนที่มีความหมายลึกซึ้ง ไม่ใช่กลอนที่งดงามในทุกๆ ด้าน

แต่มีสิ่งหนึ่งที่กลอนบทนี้มีอย่างเต็มเปี่ยม

สิ่งนั้นก็คือ...ความรู้สึกที่เรียกว่า "รัก"

 

กิ๊กกับเจตรัก "แม่" ที่สุดในโลกเลย ^^

 

วันแม่ปีนี้ก็คงเหมือนกับทุกๆ วัน

 

เพราะทุกๆ วันคือ "วันแม่" "วันพ่อ" และ365 วัน คือ "วันของเรา"

 

ครอบครัวจะสุขสันต์ แค่มีคำว่า "รักและเข้าใจ"

 

 

รักแม่ให้มากๆ นะคะ