โหยหาพาที

หายไปเสียนาน แต่ไม่ได้หายลับ ขอกลับมาอีกครั้ง

  ความผันผวน ความเปลี่ยนแปลง ในหลายสิ่งหลายอย่าง ช่วงปีกว่าที่ผ่านมา ภัยธรรมชาติที่โหมกระหน่ำอย่างไม่ปราณีบนพื้นพิภพ  ครังแล้วครั้งเล่าที่ได้เห็นความรุนแรงบนสื่อ ความเจ็บ ความตาย อารมณ์หดหู่ห่อเหี่ยว มันเกิดขึ้นบ่อยครั้ง ท่ามกลางความห่อเหี่ยวมันก็เกิดพลังแห่งการเรียนรู้ โดยรับความรู้สึกจากภาพ จากน้ำเสียง ของผู้ประสพ จากคำทำนายของผู้รู้ จากธรรมะ  ธรรมชาติมันเป็นเช่นนั้น และธรรมะที่มนุษย์พึงมี พึงปฏิบัติ หวนกลับมาคิดถึงตนเอง สังคมภายในชุมชนความไม่เปลี่ยนแปลงที่จะกลายเป็นความเปลี่ยนแปลง  และความเปลี่ยนแปลงที่ต้องการให้เกิดขึ้นจากตัณหาของคนหลายกลุ่ม ขอเปิดเวทีไว้ก่อน พรุ่งนี้จะนำเสนอเรื่อง ตัณหาของข้าพเจ้า