เรียน ท่านสมาชิกที่เคารพรักทุกท่าน
ด้วยกระผมนำเสนอแนวคิดเพื่อสังคม ผ่านเว็บไซต์ กระผมมีกำลังใจอย่างยิ่ง จากที่มีผู้สนใจเข้าชมจำนวนมาก บางท่านได้นำเสนอแนวคิด และให้กำลังใจ กระผมจะพยายามนำเสนอสิ่งที่เป็นสาระสำหรับสังคม โดยทยอยลงเว็บไปอย่างต่อเนื่อง 2 เว็บ ตามที่ปรากฏครับ
และ
ขอแนะนำท่านครับ
- 1. ท่านสามารถคลิก เว็บที่ให้ไว้เข้าเว็บได้ทันที
- 2. เลือกเนื้อหาตามหัวเรื่องหน้าเว็บตามต้องการครับ
- 3. จะปรากฏหน้าเว็บใหม่ แล้วเลือกเรื่องย่อยได้เลยครับ
วันนี้ขอแนะนำครับเรื่อง.......
ชายแก่แลหญิงแก่ คู่รักแท้สองสามีภริยา แห่งต้นลำธาราของแม่น้ำกลั่นแต่เดียวนี้นั้น ปลายแม่น้ำเปลี่ยนนาม ตามที่ผู้ตั้งมีความรู้สึกจากจิตสำนึกที่แท้จริงเขาเรียกกันไพเราะเพราะพริ้งว่าแม่น้ำอสูรกายจะเค้าความหมายอย่างไรไม่ทราบได้
ทั้งสองสามีภริยา แม้จะเต็มวัยแก่แต่แลดูยังสดใส ใบหน้าแดงอมชมพู ผิวยังดูผ่องพรรณ พิศดูเหมือนชาวสวรรค์ดังที่เขาเคยไขขาน ชะรอยจะได้รับบุญทานจากเทพแห่งสวรรค์ เพราะทั้งสองนั้นอาศัยอยู่ใต้พุ่มพงไพรแห่งภูเขาสูง พื้นที่ที่ยังมีนกยูงรำแพนให้ยลโฉมอย่างชิดใกล้ประหนึ่งไซร้หยิบยื่นความงดงามแห่งศิลปะของสรรพสัตว์ให้แด่มนุษย์ผู้ซึ่งยังมีใจบริสุทธิ์ได้ทัศนา หรืออาจจะเป็นบุญญาภินิหาร ของท่านทั้งสองหรือไร ด้วยเหตุฉะนี้ไซร้ ผิวกายจึงผ่องพรรณ ถ้าจะเดาทายภายในจิตนั้น คงอิ่มสวรรค์เฉกเช่นกาย
วันนี้สองสามีภริยา อายุเพียงยี่สิบห้า แต่ดูราวกับว่าสามสิบห้าโดยประมาณ ดั้นด้นมาถึงบ้านแห่งต้นน้ำกลั่น ดูท่าทางจิตใจมั่นแน่นหนัก จะเป็นนักนิยมป่า หรือนักทัศนศึกษาที่ชื่นชมธรรมชาติแห่งป่า ขุนเขา หรือนักธุรกิจ ยากจะคิดเหลือจะเดากับคนเรายุคใหม่ แต่มิใช่เรื่องสำคัญ
มันเป็นเวลาเที่ยงวันพอดี ภริยาสามีผู้ซึ่งเป็นเจ้าของบ้าน นั่งรับประทานอาหารมื้อเที่ยง มีเพียงอาหารสองอย่าง วางไว้เบื้องหน้า ตั้งเรียงแถวซึ่งคนโบราณเชื่อว่า จะมีแขกมาเยี่ยมมาหา ก็เป็นอย่างว่าจริง ๆ อาหารที่ว่ามีสองสิ่ง คือน้ำพริกส้มมะปริง ถ้วยน้ำพริกวางตรงกลาง ซ้ายขวาถ้วยน้ำพริกวางผักสด แลผักลวกเป็นทิวแถวดูแล้วแน่นขนัด สารพัดผักหลากหลายชนิด ล้วนปลอดสารพิษ เพราะเก็บปลิดมาจากธรรมชาติ มิได้ซื้อหามาจากตลาดแต่อย่างใด
สามีภริยาวัยเบญจเพสคู่ที่ว่าเดินเข้ามาพอดี ยกมือไหว้กล่าวสวัสดี ด้วยมิตรไมตรีของเจ้าบ้าน ชวนรับประทานอาหารด้วยกัน มิช้าพลันสามีภริยาผู้มาเยือนเปิดเป้ที่สะพายหลัง ตั้งบนพื้นกระต๊อบทันใด เปิดเป้พร้อมมือล้วงควาญหาสิ่งของข้างใน หยิบกล่องสีขาวใส ภายในบรรจุข้าวอีกกับอาหาร ที่คนสมัยใหม่เรียกขานว่าข้าวกล่อง เชิญชวนให้เจ้าบ้านได้ลิ้มลองทันที่
ทั้งสี่ภริยาสามีนั่งร่วมรับประทานอาหารกันด้วยดี แต่ต่างฝ่ายเลือกตักอาหารที่เป็นของตนเอง
ความคิดที่อยู่ในใจของสามีภริยาผู้มาเยือน มีว่า
"สองเฒ่าชรา แก่เสียเปล่ายังโง่เง้าเป็นบ้า "
ส่วนความคิดในใจของเจ้าบ้านวัยชรา มีว่า
" เมื่อไรจะเกิดซึ่งปัญญา รู้คุณค่า รู้ภูมิปัญญาก่อนเก่า ที่เรายึดมาแต่เนิ่นนาน ไม่ว่าหากรู้จักประสมประสานกับวิชาการสมัยใหม่ เพื่อการอยู่ดีกินดีสืบไป แต่ไม่ทำลายสิ่งใด ๆ ไม่ทำลายใคร ๆ อยู่ร่วมกันไปอย่างธรรมดา กบครอบในกะลา ไม่พัฒนา ไม่ก้าวหน้า ล้าหลัง"
