กระผมอยากให้เด็กน้อยเหล่านี้เติบโตขึ้นเป็นคนดีในสังคมเล็กๆ คืออำเภอบ้านเขว้า ขยายไปสู่สังคมของจังหวัดชัยภูมิ ภาคอีสาน ประเทศไทย และสากลต่อไป เพราะความรู้สึกดีๆ จากการให้และการรับ น้ำใจไมตรีนั้น ผมเชื่อว่ามันเป็นความรู้สึกที่เป็นสากล ที่เป็นของเราทุกคนในโลกนี้โดยไม่แบ่งชาติแบ่งภาษา และแบ่งวัฒนธรรมอย่างแน่นอน

วันนี้ขณะคาบสอนพิเศษวิชาคณิตศาสตร์ชั้น ป.2 และ ป.3 กับนักเรียนจำนวน 6 คน  ได้แก่ น้องปอ  น้องโฟร์ท  น้องฟัก  น้องแบงค์ น้องบอส  และน้องเฟิร์น  กระผมเห็นบรรยากาศของการเรียนวันนี้ค่อนข้างเครียด  เด็กนักเรียนชอบแข่งขันและชอบอวดเพื่อนๆ ในห้องว่าเราเก่งกว่า  เราทำเสร็จก่อน  ซึ่งเด้กแต่ละคนก็ไม่รู้หรอกว่าตนเองทำแบบฝึกหัดถูกหรือผิดกันแน่  และอีกอย่างที่สังเกตเห็นก็คือนักเรียนขาดสมาธิในการเรียน 

กระผมเลยตัดสินใจลองใช้วิธีการที่เคยอ่านจากหนังสือและศึกษางานของท่าน ดร.อาจอง  ชุมสาย ณ อยุธยา ว่าการสอนสมาธิให้เด็กเล็กนั้น จะใช้การนั่งสมาธิเหมือนกับผู้ใหญ่อาจจะเป็นเรื่องยาก  ควรจะลองให้เด็กทำสมาธิจากสิ่งง่ายๆ พื้นๆ ก่อน  เช่น การต่อเทียนไข  การเทน้ำใส่แก้วต่อๆ กัน  วันนี้กระผมเลยตัดสินใจลองใช้วิธีการที่สอง  คือการรินน้ำใส่แก้วต่อๆ กัน และให้ผู้รับกล่าวคำว่าขอบคุณ  และกระผมเองก็ลงไปเป็นสมาชิกคนหนึ่งในกลุ่มเด็กครั้งนี้ด้วย

บรรยากาศที่สังเกตเห็นและความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับกระผมและเด็กๆ มันเหมือนกับเป็นปาฏิหาริย์เลยจริงๆ  กระผมรู้สึกดีมากๆ ตอนที่รินน้ำจากแก้วของตัวเองลงสู่แก้วของเด็กนักเรียน  มันเป็นความรู้สึกภูมิใจ เต็มใจและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกที่เรากำลังรินน้ำแบ่งปันให้เขา  และแววตาที่ฉายโชนออกมาจากเด็กที่กำลังรองรับน้ำที่ผมรินนั้นชั่งเป็นแววตาแห่งความสุข  เขาบรรจงตั้งใจรองรับน้ำอย่างมีความสุข  และต่อจากนั้นเด็กทุกๆ คนก็รินน้ำออกจากแก้วของตนที่ได้รับมาสู่แก้วคนอื่นๆ ต่อไปจนครบทั้ง 6 คน รวมกับกระผมด้วยเป็น 7 คน

ต่อจากนั้นกระผมก็ให้สลับทางในการรินน้ำ  ภาพที่สังเกตเห็นคือคนที่เคยให้กลับมาเป็นคนรับจากอีกคน  และคนรับกลับกลายเป็นผู้ให้  กระผมเชื่อว่าความสมดุลและความยุติธรรมเกิดขึ้นแล้วในใจเด็กน้อยทั้ง 6 คนนี้  สุดท้ายน้ำทั้งหมดอยู่ที่แก้วของผม  และกระผมได้รินน้ำทั้งแก้วแบ่งให้เด็กทั้ง 6 คนเท่าๆ กัน และบอกพวกเขาว่า อยากให้ทุกคนเอาน้ำในแก้วไปรดต้นไม้ดีกว่า  เพราะต้นไม้ให้อากาศที่สดชื่นกับเรามาทั้งวันแล้ว

บรรยากาศในการสอนพิเศษวิชาคณิตศาสตร์ในวันนี้นอกจากจะทำให้เด็กทุกคนเกิดทักษะความรู้ทางคณิตศาสตร์แล้ว  เด็กทั้ง 6 คนยังได้เรียนรู้ความรู้สึกที่ได้จากการให้และการรับด้วยอย่างเต็มอิ่ม  ซึ่งปรากฏออกมาจากเสียงหัวเราะและรอยยิ้มอย่างงดงาม

กระผมอยากให้เด็กน้อยเหล่านี้เติบโตขึ้นเป็นคนดีในสังคมเล็กๆ คืออำเภอบ้านเขว้า  ขยายไปสู่สังคมของจังหวัดชัยภูมิ  ภาคอีสาน  ประเทศไทย  และสากลต่อไป  เพราะความรู้สึกดีๆ จากการให้และการรับ  น้ำใจไมตรีนั้น ผมเชื่อว่ามันเป็นความรู้สึกที่เป็นสากล ที่เป็นของเราทุกคนในโลกนี้โดยไม่แบ่งชาติแบ่งภาษา และแบ่งวัฒนธรรมอย่างแน่นอน