อาจารย์ไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม ได้กล่าวถึง ปัจจัย 4 ข้อ กุญแจ 3 ดอก เปิดประตูสู่ชุมชนสร้างคนรุ่นใหม่ ไว้ ซึ่งท่านได้ให้ความคิดเห็นว่า การที่จะทำให้ชุมชนน่าอยู่และสำนึกรักบ้านเกิดได้นั้น มีปัจจัยอยู่ 4 ประการคือ

  • ปัจจัยข้อแรก ทำอย่างไรที่จะให้ท้องถิ่น น่าอยู่สำหรับคนรุ่นใหม่ คนรุ่นใหม่ที่กลับบ้านเกิด เขาทำได้ยังไง มีอะไรดี ทำไมคนกลุ่มนั้นจึงเต็มใจที่จะอยู่ในบ้านเกิด
  • ปัจจัยข้อที่สอง ทำอย่างไรให้คนรุ่นใหม่เป็นที่พึงปรารถนาของท้องถิ่น ไม่ใช่ท้องถิ่นเป็นที่พึงปรารถนาของคนรุ่นใหม่เพียงอย่างเดียว
  • ปัจจัยข้อที่สาม ควรมีนโยบายอย่างไรที่เอื้อต่อการทำให้ท้องถิ่นน่ารักน่าอยู่ เป็นที่ปรารถนาสำหรับคนรุ่นใหม่
  • ส่วนปัจจัยข้อสุดท้าย อะไรคือกุญแจสำคัญสำหรับเรื่องทั้งหมด ซึ่งอาจารย์ไพบูลย์ กล่าวถึงสิ่งที่ว่าเป็นกุญแจสำคัญสู่ความสำเร็จของเรื่องทั้งหลายมีอยู่ 3 ดอก
    • กุญแจดอกแรกคือ ความรักและความดี
    • กุญแจดอกที่สอง คือ เรื่องของการเรียนรู้ที่มากกว่าความรู้ การเรียนรู้ที่ผสมผสาน มีหลากหลายมิติ และบูรณาการ ถ้าจะผสมด้วยสิ่งที่เราเรียกว่า การจัดการความรู้ หมายถึงการค้นหาความรู้ความสามารถที่มีอยู่กับคนทุกคนในทุก ๆ ท้องถิ่น แล้วนำมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน ประมวลเก็บไว้ให้สะดวกต่อการนำมาใช้ เผยแพร่ออกไป นำมาวิเคราะห์สังเคราะห์ จนถึงระดับขยายผล หรือสร้างนวัตกรรมต่อ ๆ กันไป จากนั้นจึงกลับมาทบทวนสิ่งที่ได้ทำไว้แล้วว่าได้ผลดีมากน้อยแค่ไหน จะปรับปรุงอย่างไร เป็นการเรียนรู้ที่เป็นวงจร เป็นวัฏจักรที่จะทำต่อไป
    • กุญแจสำคัญดอกสุดท้าย คือ การจัดการ หมายถึงการดำเนินการกับปัจจัยต่างๆ ให้บรรลุ ซึ่งศาสตร์ของการจัด เช่น การเรียนเท่าไหร่ก็ไม่มีวันจบสิ้น ดังนั้นการจัดการเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ ซึ่งเราสามารถพัฒนาได้

     คนเราต้องมีการจัดการอยู่ 2 อย่าง คือ การจัดการตนเองไม่ว่าจะเป็นบุคคล ครอบครัว ชุมชน องค์กร ต้องจัดการตนเอง ต่อมาจึงมาจัดการร่วมกัน เช่น ต้องมีหลาย ๆ ฝ่ายเข้ามาจัดการร่วม ทั้ง ชุมชน อบต. สถานีอนามัย วัด โรงเรียน เป็นต้น หรือว่าให้เครือข่ายมาจัดการร่วม

     ปล.รายละเอียดทั้งหมดติดตามต่อที่ได้ทำ Link ไว้ข้างต้นครับ