กริ๊ง ๆ ๆ
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นราวหกโมงเย็น ขณะที่ผมและเพื่อน ๆ กำลังเดินกลับจากการเล่นกีฬา ณ สนามกีฬาภายในมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
"เป็นอย่างไรบ้าง สบายดีไหมครับ วันที่ 16-17 ผมจะไปที่อุบลฯ มาเจอกันหน่อยนะที่ ราชธานีอโศก"
เสียงโทรศัพท์จากอาจารย์ทรงพล เจตนาวณิชย์ กัลยาณมิตรที่ได้มีโอกาสรู้จักกันเมื่อครั้งทำงานจัดการความรู้ที่สำนักงานสหกรณ์จังหวัดอุตรดิตถ์ครับ
ท่านได้โทรมาชักชวนให้ผมเข้าไปร่วมงานที่ราชธานีอโศก ตอนนั้นผมก็ไม่รู้หรอกครับว่างานอะไร รู้เพียงว่าท่านจะมา แล้วก็ค่อยไปเจอกันแล้วคุยงานกันที่นั่นเลยครับ
ไดอารี่เล่มนี้จึงอุบัติขึ้น ณ บัดเดี๋ยวนั้น
"เฮือนศูนย์สูญ"
สถานที่ที่ใช้จัดอบรมและสัมนาในครั้งนี้
อาจารย์ทรงพล เจตนาวณิชย์
กัลยาณมิตรและผู้เปิดโอกาสทำให้เกิดไดอารี่เล่มนี่
เรือและแม่น้ำมูล
บรรยายกาศการสัมนา
"มูลนิธิรรม VS โรงเรียนวิถีพุทธ"
อาหารฉบับราชธานีอโศก
บทบาทคุณอำนวย
กับการประชุมกลุ่มย่อย
ธรรมะบนกระดานดำ
กับท่าน "สมณะโพธิรักษ์"
ประชุมสรุปงานและวางแผนการก้าวย่างครั้งถัดไป
คน "ใจดี"
อาจารย์ดินดอน มุ่งมาจน
กล่าวคำอำลา
วันนี้เราจากไปและสิ่งที่ติดกับความทรงจำไปมิมีวันลืม
เวลา 2 วัน 1 คืน กับกว่าสามสิบชั่วโมงที่ชีวิตได้สัมผัสทุกย่างก้าวในราชธานีอโศก
จะขอถ่ายทอดออกมาผ่านหลากหลายหน้าไดอารี่ ณ ราชธานีอโศก......
ออกแขกเสร็จแล้ว เตรียมเปิดการแสดงแล้วจ้า.....................
จะรอเรื่องราวเรียงร้อย จาก ราชธานีอโศก อย่างใจจดจ่อนะครับอาจารย์
ผมเชื่ออย่างหนึ่ง เรื่องของความสมดุล กาย จิต กับธรรมชาติ ที่ราชธานีอโศก น่าจะมีเรื่องดีๆที่ว่า..มากมาย
อยากรู้ อยากอ่านว่า อาจารย์ปภังกรจะนำเสนอแง่มุมใด
ให้กำลังใจครับ