โปรยปรายจากฟากฟ้า ต่อชีวาให้สรรพชีวิต
เป็นธรรมดาที่วันหยุด ก็อยากจะพักผ่อนอยู่กับบ้าน บ้านสวนหลังน้อยทีอบอวลไปด้วยความรัก ความอบอุ่น ของแม่ พีๆ น้องๆ และหลานๆ เนื่องจากภารกิจที่ต่อเนื่องยาวนานนับเดือน เลยวางแผนว่าจะทำความสะอาดบ้าน เก็บข้าวของที่ไม่จำเป็นออกไปเสียบ้าง ฝนตกๆอย่างนี้ อยู่บ้านดีที่สุด แผนที่วางไว้ขลุกขลักไปบ้างเนื่องด้วยความไม่สบายกาย จะรอดไหมหนอ ....
ทำงานสักพักจึงกางร่มออกไปเดินเก็บผักตำลึงริมรั้ว นำมาต้มจืดใส่เต้าหู้ ให้แม่ กินอาหารธรรมชาติ ไร้มลพิษ โรคภัยจะได้ไม่มาเบียดเบียน ช่วงนี้ยอดอ่อนๆของตำลึงไม่ค่อยมีมากนัก เดินไปสักพัก ไปพบดอกเอื้องหมายนาขึ้นอยู่ริมชายป่า เข้าไปดูใกล้ๆ ช่วงนี้ผลิบานเยอะมาก บานฉ่ำทีเดียว ไม่คิดจะตัดมาปักแจกัน ให้เธอคงความงามคู่ป่าอย่างนี้น่ะดีแล้ว เธอจะได้แบ่งปันความสุขให้กับสรรพชีวิตทั้งหลายที่เฉียดกรายเข้ามา แม้จะเล็กน้อย แต่เธอก็ได้ชื่อว่าผู้แบ่งปัน
ดอกตำลึงริมรั้ว
บานฉ่ำชุ่มฝน
แบ่งปันน้ำหวาน
แบ่งปันความสุข
ใบ ดอก ร่วงโรย เป็นปุ๋ยลงสู่ผืนดิน
ดอกตำลึงก็สวยดีเหมือนกันนะ เคยได้ยินมาว่า กินตำลึงจะช่วยลดน้ำตาลในเลือดได้นะ
แมงปอ สวยจังเลยอ่ะ ชอบๆๆๆๆ เคยจะถ่ายรูป แต่มันบินหนี แมงปอสีนี้จะเชื่องหน่อย
แต่ถ้าเป็นแมงปอตัวสีแดงจะเปลียวมากกว่า อ่านบันทึกนี้รู้สึกอบอุ่น ขอให้หายจากความ
ไม่สบายกายไวๆ นะคะ
ขอบคุณค่ะคุณครู Nopparat ที่แวะเข้ามาทักทายและให้ข้อสังเกตุเพิ่มเติม ใช่ค่ะแมงปอสีแดงที่บ้านสวนไวมาก ถ่ายภาพไม่ค่อยได้