ครูกับนักเรียนถือว่าเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมานาน ยิ่งครูแก่ๆ กับเด็กเฮี้ยวๆ ทำให้ครูเหนื่อยเป็นพิเศษ แต่เด็กก็ยังเคารพครูอยู่ มีมารยาทและมีนำ้ใจต่อครู ซึ่งผิดกับเด็กในสมัยปัจจุบัน เด็กประถมก็ยังมีพฤติกรรมที่น่ารัก พอขึ้น ม.1 แล้วยังน่ารักอยู่ แต่ขึ้น ม.2 เมื่อไหร่ มักจะชอบแสดงอภินิหารให้ครูปวดหัวอยู่เสมอ ครูก็เข้าใจว่าเป็นวัยของเด็ก แต่ต้องคอยปราบปรามให้อยู่กรอบอยู่ ถ้าหลุดออกนอกกรอบเมื่อไหร่ จะเป็นผลเสียต่อตัวเค้าเองในอนาคต ครูก็พยายามทำให้ถึงที่สุด ม. ปลาย เด็กก็จะเริ่มโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น พฤติกรรมเหมือนเด็กเล็กๆ ก็ลดลงไปบ้าง เด็กเหล่านี้จะเป็นผู้ใหญ่ที่ดีได้ต้องใช้ความร่วมมือทั้งของผู้ปกครองและของครู ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ได้ อาชีพครูถือว่าเป็นอาชีพที่ยิ่งใหญ่ นอกจากจะสอนเด็กให้มีความรู้แล้ว ยังต้องสอนเด็กให้มีคุณธรรม จริยธรรม และศีลธรรมอันดีงาม เพื่อที่จะดำรงตนให้อยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุขและต้องไม่เบียดเบียนผู้อื่น
มุ่งมั่นมากๆเลยค่ะคุณน้อง (^_^)/