คนธรรมดา "มือบันทึก" คนธรรมดา๑.

     ระหว่างการเดินทางเข้าร่วมประชุมแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากงานประจำสู่งานวิจัย ครั้งที่ ๔  ระหว่างวันที่ ๒๐-๒๒  กรกฎาคม ๒๕๕๔  เกิดการเรียนรู้ขึ้นมากมาย คำว่า " Note  Taker"  หรือ" มือบันทึก" ที่ท่านอาจารย์วิจารณ์  พานิช กล่าวไว้ เมื่อได้รับโอกาสการพัฒนาตนเอง จากดร.กะปุ๋ม ให้มาทำหน้าที่แทน "ใบไม้ร้องเพลง" ซึ่งแจ้งว่าท่านติดภาระกิจ "มือบันทึกมือใหม่" เมื่อได้รับการแจ้งจากสวรส.ให้รับหน้าที่ ยิ่งเครียดไปใหญ่ แต่ได้รับกำลังใจจากดร.กะปุ๋มว่า " พี่โอทำได้อยู่แล้ว" "เพราะได้ฝึกการบันทึกใน G2K  อยู่แล้ว..."
     ในใจยังหวั่นๆว่าตัวเองจะทำได้หรือไม่ วันปฏิบัติงานจริงคือวันที่ ๒๐ กรกฎาคม ๒๕๕๔  ในช่วงบ่าย ห้องย่อยที่ ๔ ( Jupiter 10 ) จากรักเหนือรักสู่การทำ R2R ด้วยปัญญา 
 
         ด้วยความตื่นเต้น เลยลองมาชมห้องที่ปฏิบัติงานก่อนวันงาน  พบว่าห้อง ถูกจัดไว้เรียบร้อย  แต่ความรู้สึกของตนเอง ห้องดูวิชาการ เป็นทางการเกินไป  โชคดีที่พบกัลยาณมิตร น้องเจมส์ Organizer ช่วยเหลือ จัดเตรียมห้องใหม่ ให้  นอกจากนั้น เจมส์ยังช่วยเชียร์ให้ผู้เข้าประชุม จนล้นห้อง เหมือนเป็นส่วนหนึ่งด้วยใจเดียวกัน
 
 
ห้องกิจกรรมดูอบอุ่นขึ้นมาทันตาด้วยฝีมือเจมส์และทีมงาน
โต๊ะมือบันทึกก็ขอย้ายไปอยู่ส่วนหน้า
แม้อุปกรณ์เตรียมพร้อม ห้องบรรยากาศจะอบอุ่นเพียงไร แต่ภายในใจช่างหวั่นไหว
ว่าจะทำงานได้อย่างไร
จะเริ่มอย่างไรดี เนี่ย
จึงตัดสินใจหันไปปรึกษา " มือบันทึก ตาโกโก Note Taker ตาโกโก" ว่ามีเครื่องบันทึกเสียงมั๊ยซึ่งตอนแรก เธอจะไม่ยอมบันทึกเสียง
กิจกรรมเริ่มขึ้นของการบันทึก
เธอก็จดบันทึก ฉันก็จดแต่ ฉันจดเท่าที่ฉันต้องการจด สมุดว่างๆ เสียเป็นส่วนใหญ่ ...พอเหลือบมอง เธอจดบันทึกใหญ่เลย
แย่แล้วซิฉัน
ฉันจดไม่ได้
ฉันเครียดจัด
วางสมุด
วางปากกา
แล้วหยิบกล้อง
เดินเก็บภาพอย่างเดียว
เดินออกจากห้องไปสงบสติบ้าง
แล้วเดินกลับมา
เริ่มใหม่
 
 
 
 
ผู้คนสนใจ เจมส์ต้องเทียวขนเก้าอี้ แทรก จาก ๑๒๗ ตัว เพิ่มอีกเยอะทีเดียวจนล้นห้อง
ฉันรู้สึกผ่อนคลายกับบรรยากาศ ละมุม ละไม มีเสียงหัวเราะ สลับกับบทกลอน พร้อมเสียงดนตรี แต่ละคนบอกเล่าถึงประสบการณ์การพัฒนางานตนเอง
เพื่อแลกเปลี่ยน กัน
และ
ใช้เวลา ราว ๒ ชั่งโมงกว่า
แต่ฉันจดบันทึกไม่ได้เลย
แต่ฉันได้วางสมุดบันทึก
ปากกาลงแล้ว
ฉันตั้งใจฟัง
ได้เห็นความงดงามที่แต่ละท่านถ่ายทอดออกมา
ฉันเข้าไปในบรรยากาศที่อบอวลด้วยความรัก
ความจริงใจในการแบ่งปัน
เห็นพลังคนคนตัวเล็ก
ที่ฉันเรียกว่า "คนหน้างาน"
 
ที่ทำงานด้วยหัวใจ
แห่งรัก
ด้วยความเมตตา
มีความกรุณา
เห็นคุณค่าของงานที่ตนทำ
ทำด้วยปัญญา พัฒนางานต่อเนื่อง
แม้ฉันจะจดบันทึกไม่ละเอียดพอ
แต่ฉันเก็บความรู้สึกของบรรยากาศเหล่านั้นได้
...
จะมาเล่าต่อว่า
มือบันทึกแบบคนธรรมดา
ได้เรียนรู้อะไรบ้าง