GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

วัฒนธรรมท้องถิ่น : ชีวิตสามเณร 4

เทียวทางบ่ทันสุดเส้นอย่าถอยหลังให้เขาเหยียบ

           วัดที่ผมอยู่เป็นสถานที่ทำกิจกรรมของชุมชน  เป็นแหล่งเรียนรู้ทุกสิ่ง  เพราะชาวบ้านมาใช้สถานที่วัดทำกิจกรรม...ปีใหม่...ชาวบ้านมาทำบุญตักบาตร...งานบุญต่าง ๆ...การแสดง...รำวง...หมอลำเรื่อง...เท่าที่ผมฟังล้วนเกี่ยวกับวัฒนธรรมที่มีศูนย์กลางอยู่เมืองเวียงจันทร์...การเล่า...ของชาวบ้านก็เป็นทำนองนั้น...เหมือนอาเสี่ย...ทางภาคใต้...ส่งลูกไปเรียนปีนัง...เพราะศูนย์กลางวัฒนธรรมในแนวคิดเขาอยู่ที่  อังกฤษ หรือ ยุโรป 

          ที่วัดนั้น...กำนันผู้ใหญ่บ้านตีเกราะเรียกชาวบ้านมาประชุมที่ลานวัดช่วง 1 ทุ่ม - 4 ทุ่ม ครับ  การหาเสียงของ  ส.ส. ก็มาใช้ลานวัด  บางท่านขณะหาเสียงบนเวที  ช่วง  2  - 3 ทุ่ม  ก็ใช้เฮลิคอบเตอร์ บินผ่านตรงนั้นแล้วทิ้งกล่องสิ่งของเพื่อมาแจกคนฟังการพูดหาเสียงครับ  ช่วงกลางวันจะมีเด็ก ๆมาเล่นที่ลานวัด  มีผู้สาวส่ำน้อยด้วย

มาหาหยอกจัว...เพราะมีสามเณรน้อย  ๆ ก็จึงมีเด็ก ๆมาเล่น  เวลาทางวัดมีงาน...พระอาจารย์ก็เรียกบรรดา สาว ๆ

มาเป็นหลัก...เดี๋ยวพวกหนุ่ม ๆก็มาช่วยงาน...ของคู่กันครับ ฮา ๆ เอิก ๆ

           ช่วงค่ำคืนในพรรษากาล...บรรดาสาว ๆจะพากันมาฝึกร้องเพลงสรภัญญะ  และมีการเดินเท้ายามค่ำคืนไปทอดผ้าป่าและร้องประกวดสรภัญญะกันตามหมู่บ้านระแวกนั้นหลาย 10 หมู่บ้านครับ  เวลาพวกเขาเดินทางจะมีตระเกียงเจ้าพายุหามโดยหนุ่ม ๆไปด้วยกันมีพระหนุ่ม ๆนำไป  เมื่อกลับมาก็ ตี 3 ตี4  บรรดาหนุ่ม ๆที่ไปก็ตามส่งสาว ๆ ให้ถึงบ้านก่อนที่ตนเองจะกลับบ้านนอนครับ ฮา ๆ เอิก ๆ...เทียวทางบ่ทันสุดเส้นอย่าถอยหลังให้เขาเหยียบแหน่งว่าตายหน้าพุ้น...เขาสิย้องว่าหาญ...นางเอย...

             ช่วงสงกรานต์ที่นี้เขาจัด  7 วัน  7  คืน พวกสามเณรโดนสาว ๆส่ำน้อย...จับดึงแขน...บางที...สบงเกือบหลุด...สนุกมาก ๆๆ เป็นประเพณีที่อนุโลม...กฎกติกาต่าง ๆครับพอเสร็จงานแล้ว   พวกสามเณรก็ต้องขอศีลตามระเบียบครับ  บางครั้ง...พระเณร..ชาวบ้าน...พากันไปหากิ่งไผ่ในป่า  เพื่อนำมาทำเป็นไม้กวาด...ลานวัด...สะอาดทุกวัน...ทำให้วัดเป็นศูนย์กลางของทุกสิ่ง...วัดคือห้างสรรพสินค้าดัง ๆในอดีต...และห้างในปัจจุบันมาแทนลานวัดนั้นเอง...หรือคุณมีความเห็นอย่างไร...

โปรดติดตามตอนต่อไป 

                                          ด้วยความปรารถนาดี 

                                                จาก...umi    

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 45179
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)