................................................................................................................................................
มุมมองของนักศึกษาคนที่ ๒๕
................................................................................................................................................
................................................................................................................................................
ทุ้มอยู่ในใจ ...
................................................................................................................................................
อดีตก่อนเข้ามาเรียนของคนเขียน "กรอบสุดท้าย" คือ คนที่ความเป็นตัวตนค่อนข้างสูง แต่อย่างน้อยก็ท้าทายคนสอนอย่างผมว่าสามารถทำให้เขาเปลี่ยนความคิดได้หรือไม่
"...
ขนาดวันสุดท้ายก็ยังสร้างความประทับใจกับข้อสอบของอาจารย์อยู่จริง ๆ แทบไม่น่าเชื่อว่า ผมจะทำมาถึงหน้านี้ได้
เอกลักษณ์เฉพาะตัว ลักษณะท่าทาง แนวคิด การสอน การออกข้อสอบ ยังคงเป็นอาจารย์เหมือนเดิม ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงบอกถึงอาจารย์ อยากบอกคำสุดท้ายครับ "สุดยอด"
ความรู้ที่อาจารย์มอบให้คงติดตัวผมและใครอีกหลายคนชนิดว่า จำไปจนตายเลยก็ว่าได้
สิ่งหนึ่งที่ผมได้อาจารย์และต้องขอขอบพระคุณมาก ๆ เลย คือ "แรงบันดาลใจและกำลังใจ"
คลิปทุกคลิป คำพูดบางคำที่มันทำให้ผมกลายเป็นอีกคนหนึ่ง หรือเปลี่ยนเป็นคนใหม่เมื่อจบจากวิชานี้ไป
มันสอนให้ผมรู้ว่า คำว่า "ที่สุด" ยังไม่มี มีแต่คำว่า "ขี้เกียจและเห็นแก่ตัว" ในตัวผม คำว่า "ที่สุด" มันต้องเหนื่อยจนร่างกายทุกส่วนรับไม่ไหว
ขอบคุณอาจารย์ที่สอนถึงคำว่า "ขยันหมั่นเพียร" ว่าเป็นยังไง
ขอบคุณอาจารย์ที่สอนให้รู้ว่า "งานหนักไม่เคยฆ่าคน"
ขอบคุณอาจารย์ที่ทำให้รู้ว่า "เหนือฟ้ายังมีฟ้า"
และสุดท้าย ขอบคุณคติของอาจารย์ที่บอกว่า "อย่าบอกว่าทำไม่ได้ ถ้ายังไม่ได้ทำ"
..."
ไม่ใช่เรื่องง่ายหรอกนะครับที่สร้างคนดีขึ้นมาสักคน และสามารถเปลี่ยนแนวคิดเดิม ๆ ของ "เด็กที่เรียนเก่งที่เคยเห็นแก่ตัว" ให้กลายเป็น "ว่าที่คุณครูที่ดี" ในอนาคต
การสอนทุกอย่าง คำพูดทุกคำ ทรงพลัง และเปี่ยมไปด้วยเหตุผล
พร้อมกันนั้นตัวครูเองยังต้องเป็น "ต้นแบบ" ความคิดและการกระทำนั้นก่อน
การสอนที่ดี คือ การสอนด้วยความเป็นจริง ไม่เพ้อฝัน หรือ หลอกลวง
เด็กฉลาดเขาจะรู้ว่า สิ่งที่เราสอนมันจริง หรือ ไม่จริง
รู้เท่าทันเขา และสอนเขาให้ได้เข้าใจในสัจธรรมที่เกิดขึ้นจริง
ประโยชน์แห่งการสอนทั้งหมด จะตกไปอยู่ที่ตัวเขาเองมากกว่าตัวครู
"ครูเพื่อศิษย์" มันเป็นแบบนี้หรือเปล่าครับ
หรือจะเป็น "ครูเพื่อนศิษย์" ดี ;)...
ผมมีชีวิตหนึ่ง ชีวิตเดียว และทำได้เพียงเท่านี้
โชคดีครับ ;)...
...............................................................................................................................................
บันทึก ชุด "กรอบสุดท้าย"
...............................................................................................................................................
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑ ) ... เมื่อยมือสุด ๆ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๒ ) ... เก็บความทรงจำดี ๆ นี้ตลอดไป ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๓ ) ... การเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุด ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๔ ) ... ฉันเกิดเป็นลูกพ่อ ฉันต้องทำให้ได้ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๕ ) ... เก็บประสบการณ์เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ให้มากที่สุด ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๖ ) ... "นวัตกรรมทางความคิด" ก็มีด้วย ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๗ ) ... ขณะที่คนหนึ่งกำลังคิดฝัน แต่อีกคนหนึ่งกำลังลงมือทำอยู่ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๘ ) ... นานาคำถามที่เกิดขึ้น หลังจากสอบเสร็จ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๙ ) ... งานทุกชิ้นล้วนมีคุณค่าต่อตัวของนักศึกษาเองทั้งสิ้น ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๐ ) ... ถ้ายังไม่สู้ จะรู้ได้ยังไงว่าแพ้ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๑ ) ... เรียนจบแล้ว แต่ความรู้ยังใช้ได้ตลอดไป ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๒ ) ... ความรู้ที่เบ่งบานตอนเรียน แต่เหี่ยวแห้งตอนสอบ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๓ ) ... ข้าน้อยขอยอมแพ้ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๔ ) ... จิตใจเรายังพิการอยู่ ยังต้องขัดเกลาและฝึกฝนให้มากกว่านี้ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๕ ) ... การเรียนที่มีคุณค่า คือ การที่ผู้เรียนได้ลงมือทำ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๖ ) ... ทำสิ่งใดย่อมได้สิ่งนั้น ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๗ ) ... "คะแนนสอบ" ไม่สามารถวัด "คุณค่าความเป็นคน" ได้ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๘ ) ... การซึมซาบความเป็นครูอย่างไม่รู้ตัว ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๙ ) ... ครูเปรียบเสมือน "แรงบันดาลใจ" ในการดำเนินชีวิต ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๒๐ ) ... ทำข้อสอบจนนึกถึงตอน "ทำไร่ทำนา" สมัยเด็ก ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๒๑ ) ... เร่งค้นหาตนเองให้พบ ก่อนที่จะสายเกินไป ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๒๒ ) ... ชีวิตของคนเรา..ไม่มีอะไรได้มาง่าย ๆ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๒๓ ) ... "โทรทัศน์ครู" นวัตกรรมสำหรับการสอนครูและการเรียนรู้ของเด็ก ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๒๔ ) ... สิ่งที่อาจารย์สอน "การเป็นคน" ผมจะทำให้สุดชีวิตครับ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๒๕ ) ... ผมเปลี่ยนเป็นคนใหม่ เมื่อเรียนจบจากวิชานี้ ;)
................................................................................................................................................
ป.ล. ลูกศิษย์ของครูคนใดแอบเข้ามาเห็น เงียบ ๆ ไว้นะครับ ;)...
................................................................................................................................................
ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ชอบและรักที่จะทำใช่ไหมคะ..คุณครู ?
ไม่ได้เป็นครู...แต่บ่ายวันนี้กลับถึงบ้านหลับ
ตื่นมาน้ำตายังซึม ๆ ต่อ
ดีใจที่ได้โอกาสเป็นส่วนหนึ่งขอมทีม
จัดกระบวนการเรียนรู้...กระทบใจคนในโรงพยาบาล
สร้างบ้านอบอุ่น...เสริมแรงใจอีกหลายคน
เป็นน้ำตาของความปิติร่วมกัน
ยินดีสำหรับความสำเร็จเบื้องต้นนะครับ คุณหมอ ทพญ.ธิรัมภา ;)...
ไม่ใช่เรื่องง่าย เพียงแต่เรา "รัก" มันเท่านั้น นานแค่ไหน เราก็รอได้ครับ
ขอบคุณครับ
จะกลับมาอ่านแต่ละบันทึกดีดี...ให้ครบ...นะคะ
ช่วงนี้ภาระกิจมากจนล้นใจ
ด้วยความระลึกถึงเสมอ
ขอบคุณมากครับ พี่ ✿อุ้มบุญ ✿ ;)...