คนดี....โลกนี้ช่างอ้างว้างและเงียบเหงา ขอบคุณ....ที่เธอห่วงใยและเข้าใจฉัน ขอบคุณ....ที่อยู่เป็นเพื่อนเสมอมา

 

 

 

 

 

 

59

 

ฉันเดินทางมาจากที่อันแสนไกล
ด้วยหัวใจที่เปี่ยมด้วยความหวังและความฝัน
ข้ามขุนเขา....ข้ามขอบฟ้ามาหลายพันไมล์
ก็เพื่อแสวงหาคุณค่าให้กับชีวิต

ตลอดเวลาของการเดินทางที่ผ่านมานั้น

ฉันได้แต่หวังว่า........
  สักวันหนึ่ง ฉันคงจะค้นพบคุณค่าของความเป็นคน
และหลีกพ้นไปจากความสับสนที่รุมล้อม

แต่บนรอยทางแห่งกาลเวลาที่ผ่านไป
ฉันไม่อาจจะค้นพบสิ่งที่ฉันหวังและใฝ่ฝันเลย
นอกจากความเหงาและความว่างเปล่าที่ปวดร้าวและทุกข์ทน

                            จนฉันเองรู้สึกเหนื่อยหน่าย.... ท้อแท้....  สิ้นหวัง                          

และอยากจะกลับไปยังที่ๆ ฉันได้เดินทางผ่านมา

ตลอดคืนวันที่ผ่านพ้นมาเหล่านั้น
แม้จะไม่มีใครห่วงใยและเข้าใจฉันเลย
แต่ฉันก็ยังรู้สึกอบอุ่นอยู่เสมอ
เพราะอย่างน้อยก็ยังมีเธอ…ที่พอจะเข้าใจฉันบ้าง

 

คนดี !…..โลกนี้ช่างอ้างว้างและเงียบเหงา

ขอบคุณ…..ที่เธอห่วงใยและเข้าใจฉัน

ขอบคุณ…..ที่อยู่เป็นเพื่อนเสมอมา

 

(นิวเดลี,อินเดีย/เมษายน 2542)

 

 

เพลง      "เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม"

ร้องโดย    "วงทีโบน"