นี่ละความเป็นครูเราต่างคนต่างทำหน้าที่เพื่อยกจิตวิญญาณมนุษย์ให้สูงขึ้น

ยามเช้า ๆ ของวันนี้ผมตระเวนไปในเขตเมืองหาดใหญ่เป็นการออกนิเทศครูฝึกสอนของนิสิตมหาวิทยาลัยทักษิณ  วันนี้อยู่แถวบ้านคลองหวะ  ต. คอหงส์  อ. หาดใหญ่  จ. สงขลา

พอเข้าไปภายในโรงเรียนบ้านคลองหวะ  เห็นบรรดานักเรียนร่วมกันปัดกวาดเก็บเศษใบไม้ทำความสะอาดโรงเรียน  นักเรียนเห็นผมพวกเขาทำความเคารพ ไหว้  กำลังจะจอดรถก็พบลูกศิษย์ที่มาฝึกสอนที่นี่

ชื่ออามีเนาะ  หมัดโซะ เธอนำไปยังห้องพักครูที่นี่อยุ่ในห้องการเรียนการสอนเลยละ

สภาพเป็นอาคารไม้เก่า ๆ ภายในห้องยังใช้ชอล์กเขียนกระดานดำอยู่เลย  มีเด็กเรียนห้องนี้ 24 คน ชั้น ป. 3  ได้พบคุยกับครูพี่เลี้ยงของเธอด้วยชื่อคุณครูโอภาส เขมวนิช

คุณครูโอภาสกับยูมิและครูฝึกสอนอีกคนหนึ่ง

ท่านเป็นครูมานานตอนนี้อายุ 58 ปีแล้วมีประสบการณ์สอนเยอะได้ดูแลลูกศิษย์ฝึกให้เป็นครู  ท่านบอกนักเรียนให้เรียกนิสิตที่มาฝึกสอนว่าคุณครู  ไม่ให้เรียกว่าพี่

ครูตัดถุงนมเพื่อให้นักเรียนดื่มก่อนเรียนหนังสือ

นักเรียนที่นี่ส่วนมากพื้นเพทางบ้านยากจน  อยูในสลัม บ้านเรียนอยู่ริมทางรถไฟ  ปัญหามีสารพัดอย่าง  ครูที่นี่ต้องอบต้องรม ต้องอดทนสูงมาก  เพื่อฝึกสอนให้นักเรียนเป็นคนดีของสังคม

คุณครูอามีเน๊าะคุยกับนักเรียนหน้าห้องบนกระดานจะมีพระพุทธรูปตั้งเด่นอยู่ 

คุณครูดูเด็กตัวอ้วน ๆ คนนั้นนะน่าสงสาร เขาชอบขโมยตางค์ที่ครูลืมไว้ในห้องละ

อย่างนั้นรึ  ก็ต้องบอกต้องสอนกันนะลูกเพื่อให้เขาละนิสัยอย่างนั้น  เมื่อนักเรียน

เห็นเด็กนักเรียนที่นี่แล้วทำให้ยูมินึกย้อนไปช่วงที่ยูมิเรียนหนังสือในวัดเอาศาลาเป็นโรงเรียนสภาพห้องเรียนโล่ง ๆ แต่ลมพัดดีดีจังอากาศบริสุทธิ์  ความเป้นธรรมชาติมีสูงมาก

ที่โรงเรียนนี้ก็มีความเป็นธรรมชาติบรรยากาศเก่า ๆ น่าสนใจมาก  นับเป็นประสบการณ์ตรงของครูพันธ์ใหม่ที่มาเริ่มต้นเดินบนถนนสายครู  คุณครูคะ  หนูแพ้ฝุ่นชอล์กเป็นหวัดไม่หายเลยคะเธอเล่าให้ฟังบางช่วง...

นี่ละความเป็นครูเราต่างคนต่างทำหน้าที่เพื่อยกจิตวิญญาณมนุษย์ให้สูงขึ้นนั้นแล.