ไม่รู้ไม่ชี้

          อ่านหนังสือ  ฝันใกล้ใกล้  ไปช้าช้า  ของ หนุ่มเมืองจันท์  ที่เขียนว่า ประโยคเด็ดของ  เจียง  เจ๋อ  หมิน  ประธานาธิบดีของจีน  ที่อาจารย์วีรพงษ์  รามางกูร  หรือ  ดอกเตอร์โกร่ง  ได้ฟังจากปากประธานาธิบดีเจียงเอง  แล้วเล่าให้รุ่นพี่ฟัง  และรุ่นพี่นำมาถ่ายทอดหนุ่มเมืองจันท์อีกต่อหนึ่งคือ
            เจียง  เจ๋อ  หมิน  บอกว่าความรู้ในโลกนี้เหมือนมหาสมุทร  เรียนรู้เท่าไรก็ไม่มีวันจบสิ้น  แต่ความรู้ที่แท้จริงมีเพียง 2 อย่าง  คือ  รู้ว่ารู้  และรู้ว่าไม่รู้
            อ่านแล้ว  ผมนึกถึงที่ปราชญ์ท่านหนึ่งพูดให้ผมได้ยินกับหูเช่นเดียวกัน  กับคำว่า ไม่รู้ไม่ชี้  และท่านขยายความว่า  ถ้ารู้แล้วชี้ เป็นสิ่งที่ดี  ไม่รู้ไม่ชี้ ไม่เป็นไร  แต่ถ้าไม่รู้แล้วชี้ เป็นอันตราย
            สำหรับการบริหาร  คงแค่รู้แล้วชี้ไม่ได้  แต่ต้องรู้ให้กระจ่างแล้วจึงชี้  องค์กรจึงจะบรรลุเป้าหมาย  ถ้าไม่รู้แล้วชี้องค์กรจะเสียหาย  ไม่รู้แล้วชี้น้อยก็เสียหายน้อย  ไม่รู้แล้วชี้มากก็เสียหายมาก  และอาจมากถึงกับองค์กรล่มสลายเลยก็เป็นได้
            การบริหารไม่ยากอย่างที่คิด  ถ้ารู้กระจ่างแล้วจึงชี้

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รองศาสตราจารย์ ดร.สมบัติ นพรัก



ความเห็น (1)

pikalo
IP: xxx.155.14.4
เขียนเมื่อ 

เรียน ท่านคณบดีคณะศึกษาศาสตร์

        บทความนี้  เป็นบทความที่น่าคิด และน่าจะนำมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้นะคะ ควรนึกถึงความรับผิดชอบของการพูด การกระทำอย่างมีสติ ไม่ใช่ดีแต่พูดไปเรื่อย ไม่รู้ว่าถูกหรือผิด เราควรมีสติก่อนจะพูด และควรเคารพคำพูดของตัวเองค่ะ  ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆ นะคะ