เป็นของฝากแบบพอเพียงจริงๆ เพราะไม่ต้องซื้อหา เป็นอีกอย่างหนึ่งที่ผมพึ่งตนเองได้

          ช่วงนี้หยุดยาวหลายวัน  หลายท่านก็คงได้พักผ่อน  หรือบางท่านอาจเดินทางท่องเที่ยง/ทำบุญช่วงเทศกาลเข้าพรรษานี้  

          ส่วนผมยังตั้งหลักอยู่ที่บ้านครับ  ยังไม่สะดวกกับการเดินทางเพราะร่างกายยังไม่แข็งแรง  ขับรถไกลๆ ก็รู้สึกว่าร่างกายมีปัญหาบ้างเล็กน้อย ต้องนอนพักสลับกันไป  ช่วงนี้ก็เลยมีน้องๆ มาเยี่ยมเยียน

          ก่อนกลับก็เป็นธรรมดาที่ต้องมีของฝาก  ผมคนทำสวนปลูกต้นไม้อย่างเราก็ได้อาศัยผลไม้ที่มีอยู่ตามฤดูกาลเก็บเป็นของฝากตามธรรมเนียม(ช่วงนี้คนมาเยี่ยมต้องเก็บเอง...อิอิ) เป็นของฝากที่ไม่ต้องซื้อหา (แถมต้นไม้ก็หากินเองตามธรรมชาติ) เพราะผมไม่เคยต้องรดน้ำหรือใส่ปุ๋ย พ่นยาแต่อย่างใด ถึงเวลาเขาก็ออกดอกออกผลให้เราทานทุกปีไม่เคยเว้น

          ระยะนี้ก็มีผลไม้อยู่ 2 อย่างครับคือเงาะโรงเรียน(กำแพงเพชร) กับมะม่วงโชคอนันท์  รายละเอียดส่วนหนึ่งได้บันทึกไว้บ้างแล้วที่บันทึกนี้ชีวิตกับความพอเพียง : 10 http://www.gotoknow.org/blog/yutkpp/190064

 

 


ภาพจากบันทึกก่อนๆ

 

 


ของฝากที่ไม่ต้องซื้อ แต่ต้องเก็บเองได้ทานของสดๆ จากต้น

 


ต้นนี้ได้รับแสงแดดน้อยเปลือกเลยหนาไปนิดแต่ทานอร่อย

 

        เป็นไงครับของฝากฟรีๆ...จากธรรมชาติที่บ้านผม  เป็นของฝากแบบพอเพียงจริงๆ เพราะไม่ต้องซื้อต้องหา(แต่ต้องเก็บ)  เป็นอีกอย่างหนึ่งที่ผมพึ่งตนเองได้  ใครผ่านไป-มาหากแวะเยี่ยมเยียนกันช่วงนี้อาจได้ลิ้มลอง ช้าอาจหมดเพราะปลูกไว้ไม่กี่ต้น

 

บันทึกมาเพื่อการ ลปรร. ครับ

สิงห์ป่าสัก 18 ก.ค. 2554