ความพอเพียง

    ดิฉันได้มีโอกาสไปศึกษาดูงานที่บริษัท สยามแฮนด์ (เสื้อแตงโม) จังหวัดนครปฐมทึ่งมากเมื่อได้ฟัง คุณอดิศร  พวงชมพู เจ้าของบริษัทเล่าเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตและการดำเนินธุรกิจ ท่านยึดหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ตั้งแต่ปลูกข้าว เลี้ยงปลา เลี้ยงเป็ดด้วยเศษอาหารที่เหลือจากการทำเลี้ยงพนักงาน ถ้าไม่เลี้ยงปลา เลี้ยงเป็ด เศษอาหารก็จะเป็นขยะทำลายสิ่งแวดล้อม และผลพลอยได้คือประหยัดค่าใช้จ่ายในการซื้อวัตถุดิบมาประกอบอาหารแต่ละวันด้วย

    การประหยัดพลังงานอีกอย่าง คือ ในห้องปฏิบัติงานของพนักงานใหญ่มาก ปกติทั่วไปจะมีฝุ่นผ้า กลิ่นสี หายใจไม่สะดวก แต่ที่นี้เมื่อเดินเข้าไปในห้องนี้ อากาศเย็นสบาย ไม่อึดอัด ไม่มีฝุ่นผ้า เพราะคุณอดิศร ใช้วิธีให้ไอน้ำผ่านและพัดลมดูดอากาศ  โดยด้านหนึ่งของห้อง เปิดฝาออก ทำน้ำตกตลอดเวลาโดยมีวัสดุอะไรบางอย่างดิฉันเรียกไม่ถูกซับน้ำ ไอน้ำ จะกระจายเข้ามาในห้องขนาดใหญ่นี้ ส่วนอีกด้านจะมีพัดลมดูดอากาศ ดูดสิ่งที่ไม่ต้องการออกไป คุณอดิศรบอกว่าการทำเช่นนี้ ทำให้ท่านประหยัดพลังงานไฟฟ้าเป็นเงินจำนวนไม่น้อย และที่ดี คือ พนักงานมีสุขภาพดีค่ะ ดิฉันคิดว่าโรงงานอุตสาหกรรมใดสนใจน่าจะไปขอศึกษาดูงานได้

     ขณะนี้ท่านมีโครงการสู่เยาวชน  มุ่งสร้างเยาวชนให้มีคุณธรรม มีความกตัญญู โดยเริ่มที่นักเรียนในจังหวัดนครปฐม โดยการให้นักเรียนเขียนเรียงความ เรื่อง พระคุณแม่ล้นฟ้ามหาสมุทร  พระคุณพ่อสูงสุดมหาศาล  พระคุณครูเลิศฟ้าสุธาธาร แผ่ไพศาลคือพระคุณของแผ่นดิน ท่านได้ทำไปแล้ว 2 เรื่อง มีผลตอบรับดีมาก ถ้าชุมชนอื่นจะนำไปใช้ท่านคงยินดี

     และโครงการ ทำนา 1 ไร่ ได้เงิน 1 แสน เป็นการนำแนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงสู่สังคมชนบท เพื่อให้รักพืนแผ่นดินที่เป็นบ้านเกิดของตน ไม่ขายให้กับนายทุน ถ้าเราใช้ถูกวิธี จะทำให้เกิดรายได้มหาศาล

      ดิฉันคิดว่า เสื้อแตงโม อยู่ได้ เพราะเจ้าของคิดดี  ทำดี มิจิตสาธารณะค่ะ

ยังมีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยอีกมากที่ทำให้ธุรกิจเจริญก้าวหน้า รวมทั้งให้แนวคิดในการดำเนินชีวิต ขอขอบคุณท่านอดิศรที่ให้ความรู้ด้วยความเต็มใจ