บทความที่ทำให้คุณต้อง....
บทความนี้เขียนขึ้นโดย จอร์จ คอลลิน ซึ่งเป็นดาราตลกที่โด่งดัง เขาเขียนขึ้นในวันที่ 11 กันยายน (ตึกเวิรด์เทรดถล่ม) หลังจากที่ทราบว่าภรรยาของเขาเสียชีวิตในตึกนั้นด้วย.. ทำ..ในสิ่งที่อยากจะทำ อยากให้ทุกคนได้อ่าน ข้อความนี้ มีความหมายดีนะ
ทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น มีถนนกว้างขึ้นแต่ความอดกลั้นน้อยลง
เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ครอบครัวของเรากลับเล็กลง
เรามียาใหม่ ๆ มากขึ้น แต่สุขภาพกลับแย่ลง
เรามีความรักน้อยลง แต่มีความเกลียดมากขึ้น
เราไปถึงโลกพระจันทร์มาแล้ว แต่เรากลับพบว่า
แค่การข้ามถนนไปทักทายเพื่อนบ้านกลับยากเย็น…………
เราพิชิตห้วงอวกาศมาแล้ว แต่แค่ห้วงในหัวใจกลับไม่อาจสัมผัสถึง
เรามีรายได้สูงขึ้น แต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง
เรามีอาหารดี ๆ มากขึ้นแต่สุขภาพแย่ลง
ทุกวันนี้ทุกบ้านมีคนหารายได้ได้ถึง 2 คน แต่การหย่าร้างกลับเพิ่มมากขึ้น
ดังนั้น……จากนี้ไป……ขอให้พวกเรา อย่าเก็บของดี ๆ ไว้โดยอ้างว่าเพื่อโอกาสพิเศษ
เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่คือ ……โอกาสที่พิเศษสุด……แล้ว
จงแสวงหา การหยั่งรู้
จงนั่งตรงระเบียงบ้านเพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่ โดยไม่ใส่ใจกับความ…..อยาก…
จงใช้เวลากับครอบครัว เพื่อนฝูงคนที่รักให้มากขึ้น…….
กินอาหารให้อร่อย ไปเที่ยวในที่ที่อยากจะไป
ชีวิตคือโซ่ห่วงของนาทีแห่งความสุขไม่ใช่เพียงแค่การอยู่ให้รอด
เอาแก้วเจียระไนที่มีอยู่มาใช้เสีย
น้ำหอมดี ๆ ที่ชอบ จงหยิบมาใช้เมื่ออยากจะใช้
เอาคำพูดที่ว่า…….สักวันหนึ่ง……..ออกไปเสียจากพจนานุกรม
บอกคนที่เรารักทุกคนว่าเรารักพวกเขาเหล่านั้นแค่ไหน
อย่าผลัดวันประกันพรุ่ง ที่จะทำอะไรก็ตามที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น
ทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที มีความหมาย
เราไม่รู้เลยว่าเมื่อไรมันจะสิ้นสุดลง
และเวลานี้….
ถ้าคุณคิดว่าคุณไม่มีเวลาที่จะ copy ข้อความนี้ไปให้คนที่คุณรักอ่าน…… แล้วคิดว่า….สักวันหนึ่ง………..ค่อยส่ง.. จงอย่าลืมคิดว่า….สักวันหนึ่ง…..วันนั้น คุณอาจไม่มีโอกาสมานั่งตรงนี้เพื่อทำอย่างที่คุณต้องการอีกก็ได้
ให้ข้อคิดที่ดีมาก แต่คนมักมองข้ามสิ่งเหล่านี้เสมอ
http://www.learners.in.th/blog/readingenglishnewspapers/472472
ขอขอบพระคุณ POO นะคะ
ที่กรุณามาให้ดอกไม้เป็นกำลังใจ
ขอบพระคุณ คุณอา โสภณ เปียสนิท นะคะ
ที่มาให้ดอกไม้เป็นกำลังใจ
แล้วก็มาแสดงความคิดเห็นด้วย
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณบันทึกนี้
ที่นำบทความที่อ่านแล้วต้องหยุดคิดค่ะ
คนเราก็เท่านี้ จะเฝ้ารออะไร กับสิ่งที่อาจไม่มีวันมาถึงนะคะ
ขอขอบพระคุณ คุณ ตันติราพันธ์ นะคะ
ที่กรุณามาให้ดอกไม้เป็นกำลังใจ
และร่วมแสดงความคิดเห็นในหน้านี้ด้วย
ขอบพระคุณคะ
สวัสดีครับ... แวะมาทักทาย...
แวะเวียนมาตามเสียงเพรียกทีเรียกหา
ว่าหายหน้าหายตาไปแห่งไหน
อยากจะบอกว่ายังแวะเวียนเรื่อยไป
แต่เน็ตใช้ไม่เสถียรอยู่ไม่นาน
อ่านบทความที่สรรหานำมาฝาก
สาระมากได้ความรู้มีแก่นสาน
ได้ข้อคิดประดิษฐ์ไว้กล่อมสันดาน
คือวิญญาณนักสอนสั่งข้อคิดดี
บ่งบอกถึงความคิดดีทำดีได้
หาสงวนไว้เพียงคนเก่งมหาเศรษฐี
จะตลกหรือดาราล้วนต่างมี
ข้อคิดดีนี้มีได้กันทุกคน.....
ค่ะขอบพระคุณค่ะ คุณพาดีซอ
มาตามคำเรียกร้องจริงๆด้วยนะคะ
ขอบพระคุณนะคะสำหรับคำกลอน
และดอกไม้กำลังใจค่ะ
เห็นทีต้องรีบนำไปใช้ก่อนสายเกินไป
สวัสดีค่ะ
แวะเข้ามาทักทายคะ
พอได้อ่านบทความนี้แล้ว ก็นั่งนิ่งและหยุดคิด
"ทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที มีความหมาย
เราไม่รู้เลยว่าเมื่อไรมันจะสิ้นสุดลง"
ขอบคุณที่นำสิ่งดีๆมาแบ่งปันค่ะ
คม..ได้ข้อคิด...สวัสดีครับ