หัดแต่งนิราศ...ใช้กลอนแปดของครูสุนทรภู่ และนำ กลบท “สร้อยสวาสดิ์ " ใช้ด้วยครับ
3….แม้บ้านเราเรือนน้อยจะก่อนเก่า แต่เรื่องเล่าความรักมหาศาล
คือชีวิตจิตวิญญาณแห่งตำนาน จะเนิ่นนานกาลผ่านผันไม่บั่นทอน
4….กราบเท้าแม่เท้าพ่อลูกขอจาก แม้ลำบากจะไม่ลืมคำสั่งสอน
อ้อมโอบกอดอบอุ่นกรุ่นศีลพร ยามหลับนอนตื่นสว่างให้โชคดี
5...ขอลาเจ้าผู้เป็นแรงแห่งชีวิต ยิ่งเพ่งพิศจิตใจยิ่งป่นปี้
ลาก่อนนะจอมขวัญผู้แสนดี อยู่ทางนี้รอพี่กลับนับวันรอ
6....ผ่านท้องฟ้าผ่านเวลาอ่อนล้าจิต เบื้องหน้าคือผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งใหญ่หนอ
“เจ้าพ่อพระพญาแล” ที่ลูกรอ “คนชัยภูมิ” พร้อมเพรียงขอพรรักษา
7…ลูกตั้งหน้าตั้งตาหาเงินทอง เพื่อจับจ้องคู่ชีวิตจิตหรรษา
หวังสร้างตนสร้างครอบครัวผ่องโสภา ไม่ลั้นลาเพียงสนุกสุขคนเดียว
8....ผ่าน “คอนสวรรค์” เมืองลือนามงามดั่งวาด บรรยากาศร่มรื่นป่าสดเขียว
แต่ในใจกลับว่างเปล่าเศร้าแดเดียว เหือดแห้งเหี่ยวเหลียวหาใครไม่พบเจอ
9.....ช่องเอ๋ย “ช่องสามหมอ” ให้ท้อจิต แล้งเอ๋ยแล้งมวลมิตรคิดแล้วเหม่อ
น้องเอ๋ยน้องอยู่หนไหนอยากได้เจอ ลมเอ๋ยลมช่วยละเมอพัดบอกที
10...ฟ้าเอ๋ยฟ้าช่างหม่นหมองต้องมืดมิด แสงเอ๋ยแสงเริ่มหรี่ริบไร้รังสี
ช่องเอ๋ยช่องมีมากมายนะคนดี ไม่เอ๋ยไม่กลับไม่มีให้พี่ไป
หมายเหตุ คำอธิบายนิราศในแต่ละบท
- กลอนบทที่ 9 – 10 ผมใช้กลบท “สร้อยสวาสดิ์” มาใช้ในกลอนแปด
โดยในแต่ละวรรค คำที่หนึ่งซ้ำกับคำที่สาม คำที่สองคือคำว่า “เอ๋ย” คำที่ห้าของวรรครับและวรรคส่งเป็นคำรับสัมผัสสระจากคำสุดท้ายของวรรคสดับและวรรครองตามลำดับ ดังนี้
๑เอ๋ย๑ 00 000 ๒เอ๋ย๒ 00 000
๓เอ๋ย๓ 00 000 ๔เอ๋ย๔ 00 000
คุณหมอช่างสรรหากลกลอนมาเล่นจริงครับผม
ปล. ผมยังไม่เคยเขียนกลอนเป็นเรื่องเป็นราวแบบนี้เลยครับผม..เคยถูกอาจารย์ดุ เลยขยาดไปเลย