อาจารย์จิตเจริญ ไชยาคำ สำเร็จการศึกษาทางด้านแพทยศาสตร์ แต่... อาจารย์ทำหน้าที่เป็นครูมากกว่าแพทย์

สวัสดีครับ

วันนีผมขอนำเสนอภาพบรรยากาศและการถอดบทเรียนของผม จากงานวันมุทิตาจิต รศ.นพ.จิตเจริญ ไชยาคำ มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้และติดตามผลงานของอาจารย์ร่วมกัน ครับ 

 

 

พวกเรามารวมกัน ณ ห้องประชุม อาคาร MRI ภาควิชารังสีวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

 

 

 

 

รำอวยพร : ผู้แสดง 2 คนนี้ เป็นน้องใหม่ไฟแรง มาทำงานได้ไม่นาน ได้รู้จักกับอาจารย์จิตเจริญ ไม่นาน แต่รักและเคารพ จึงทุ่มเท พลังกายและใจ แสดงออกด้วยการรำอวยพร เพื่อทำให้อาจารย์มีความสุข 

 

 

บอกความในใจ : ไม่อยากไป แต่สักวันหนึ่งก็ต้องจากกันไป อาจารย์เข้าใจชีวิตที่เปลี่ยนแปลง ไม่ยึดติด อาจารย์มักกล่าวว่า... เมื่อมีโอกาส อยากทำอะไร ก็ให้ทำ ทำสิ่งที่ชอบ ทำสิ่งที่รักก็จะเกิดความสุขทั้งกายและใจ

 

 

ขอให้ไปที่ชอบ ที่ชอบ...

ในการบรรยาย ครั้งหนึ่ง อาจารย์จิตเจริญ เคยถูกผู้เข้าร่วมประชุมมาต่อว่า ระหว่างพักการประชุม... ทำไม? อาจารย์ พูดอย่างนี้ ให้ไปที่ชอบ ที่ชอบ 

อ.จิตเจริญ : ถามกลับไปว่า... ระหว่างพัก ก่อนหน้านี้ คุณไปที่ไหนมา

ผู้เข้าประชุม : ไปสูบบุหรี่ ที่ข้างนอกห้องประชุม

อ.จิตเจริญ : แล้ว คุณชอบ หรือ เปล่า?

ผู้เข้าประชุม : ชอบ

อ.จิตเจริญ : แล้วผมพูดผิดตรงไหน? ให้ไปที่ชอบ ที่ชอบ

ผู้เข้าประชุม : เออ จริงนะ

 

ทำสิ่งที่ชอบ ชอบในสิ่งที่ได้ทำ

อาจารย์รักที่จะสอน รักการถ่ายทอด รักการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ จะเห็นได้ว่า อาจารย์มักจะส่งบทเรียนผ่านเมล์มาให้พวกเราอ่านเป็นประจำ

 

 

 

 

 

มอบดอกไม้ แทนความรัก : สีที่อาจารย์ชอบ คือ สีม่วง หลายครั้งที่เห็นอาจารย์ใส่เสื้อสีม่วง หลายคนบอกว่า สีม่วง เป็นสีที่เศร้า อาจารย์ก็เปลี่ยนแปลง ไม่ใส่เสื้อสีม่วง แต่ใจก็ยังชอบ สีม่วง

 

 

 

หลายคนที่มาในงานนี้ ทราบว่าอาจารย์ชอบสีม่วง ก็ใส่ชุดสีม่วงมากันหลายคน เตรียมอุปกรณ์ที่มีสีม่วง 

 

คิดถึงใจเขา ใจเรา ทำให้เกิดความสุข

 

 

 

บทกลอนที่มอบให้อาจารย์ จิตเจริญ

ตั้งแต่เริ่มเดิมที ที่เราเห็น
ไม่เคยเป็น อย่างเช่นทุกวันนี้
ห้องเล็กๆ คนน้อยๆเท่าที่มี
มาวันนี้เปลี่ยนไป ไม่เหมือนเดิม

คนๆหนึ่งสู้ทำ ไม่ท้อถอย
ไม่ยอมเหนื่อยแม้แต่น้อย ถึงอ่อนล้า
คนๆนี้ ยอมพลีกาย สละเวลา
เพื่อองค์กรก้าวหน้า อย่างมั่นคง

จนวันนี้ องค์กรมีหน้าตา
ใครๆต่างรู้ว่า บรรลุวัตถุประสงค์
มีทุกสิ่ง ทุกอย่างตามเจตจำนงค์
และเสริมส่งให้เจริญ ยิ่งขึ้นไป

และวันนี้ พวกเราจะสานต่อ
เจตนา จะไม่ท้อ ต่อสิ่งไหน
ไม่ว่าวันข้างหน้าเป็นอย่างไร
จะก้าวไป ตามฝันท่าน อย่างมั่นคง

 

 

 

 

ตัวไกล ใจใกล้ : พวกเราได้ร่วมงานกับอาจารย์จิตเจริญ มานานหลายปี เมื่อถึงวันที่ต้องแยกจากกันไป ก็อดที่จะใจหายไม่ได้ อาจารย์ชอบทำงานในลักษณะสหสาขาวิชาชีพ แพทย์ พยาบาล รังสีเทคนิคและอื่นๆ เป็นตัวอย่างที่ดีในการพัฒนา เป็นหัวหน้าพาทำ พาทบทวนอย่างสม่ำเสมอ มองการณ์ไกล  

 

ถึงแม้ว่าอาจารย์จะไปทำงานที่อื่นๆ พวกเราคงได้แวะไปเยี่ยม หรือไม่ อาจารย์ก็คงแวะมาเยี่ยมพวกเราได้ ไปมาหาสู่ เยี่ยมเยือน เป็นวัฒนธรรมของพวกเรา

 

 

 

ชอบได้อย่างไร : มีหลายคนถาม รศ.ประจักษ์ พัวเพิ่มพูนศิริ ว่า... ทำไม? ถึงคบกับ อ.จิตเจริญ ได้ ทั้งๆที่มีบุคลิกที่แตกต่างกัน

อ.ประจักษ์ บอกว่า... ตอนแรกๆ ก็เกลียดขี้หน้าอยู่ เหมือนกัน แต่เมื่อคบกันแล้ว เห็นทั้งสิ่งที่ดีและไม่ดีในตัวจิตเจริญ เมื่อคบกัน ทำงานร่วมกัน คนเราสามารถปรับตัวได้ อย่ามองแต่สิ่งไม่ดี ให้มองแต่สิ่งที่ดีๆ ก็จะมีความสุข 

 

อ.ประจักษ์ เป็นอาจารย์ท่านหนึ่ง ที่ อ.จิตเจริญ มักจะไปขอคำปรึกษา ขอคำแนะนำ เรียนรู้จากผู้มีประสบการณ์

 

 

ดูแลลูกน้อง : เมื่อลูกน้องมีปัญหา อาจารย์เป็นหัวหน้าที่ปรึกษาได้ เมื่อลูกน้องทำผิด อาจารย์ช่วยชี้แนะ ตักเตือน อาจารย์เป็นกองหนุน ผลักดันให้ลูกน้องได้เกิดการพัฒนา

 

 

 

คิดถึงส่วนรวม : อาจารย์เป็นคนหนึ่งที่มักจะเดินสำรวจ ช่วยปิดพัดลม ปิดคอมพิวเตอร์ ปิดไฟฟ้า คิดถึงส่วนรวม ช่วยประหยัดพลังงาน และนำ 5 ส.มาใช้ในหน่วยงาน 

 

อาจารย์... ริเริ่มแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เล่าสู่กันฟังในหน่วยงาน เมื่อคืนอยู่เวรมีปัญหาอะไร? แต่ละวันมีปัญหา? มีการพัฒนาอะไร? มาบอก มาเล่า มาแก้ไข มาพัฒนาร่วมกัน 

 

 

 

ทำงานเป็นทีม : อาจารย์ได้ริเริ่ม ให้มีพยาบาลเข้ามาร่วมงาน มาช่วยดูแลความเสี่ยงในงานรังสีวิทยา เข้าร่วมการตรวจระบบหลอดเลือด ชอบทำงานเป็นทีมงานแบบสหสาขาวิชาชีพ   

 

 

อาจารย์เป็นครู เป็นหัวหน้า เป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นที่ปรึกษา เป็น... ของพวกเรา

 

 

 

 

 

งานเลี้ยงยังมีวันเลิกลา

เดินทางไกลหลายพันลี้ ก็ยังต้องแยกจากกัน

ทำงานร่วมกันมาหลายสิบปี ก็ยังต้องแยกจากกัน

แต่...

ความรัก ความเข้าใจ ความผูกพัน ยังคงอยู่ยืนยาว ด้วยเคารพ รัก และคิดถึง