เกาะพะงันเป็นเกาะแรกที่มีการจัดงาน Full Moon Party

          เมืองไทยเรานี้  แสนดีหนักหนา มีทั้งเกาะแก่ง  ภูเขาและแม่น้ำที่สวยงามติดอันดับโลก  เมื่อพูดถึงเกาะ เราก็มักจะนึกถึงเกาะภูเก็ต เกาะสมุย  ซึ่งฮิตติดอันดับไปแล้ว   เมื่อวันที่  14-17  มิถุนายน  54  นับเป็นโชคดีที่ผู้เขียนได้ไปอีกเกาะหนึ่งที่สวยระัดับน้อง ๆ ของเกาะสมุยเหมือนกัน  นั่นคือ  เกาะพะงัน

           ผู้เขียนเดินทางด้วยรถยนต์เพื่อแวะพักที่สุราษฎร์  ก่อนที่จะลงเรือไปเกาะพะงันในวันรุ่งขึ้น  อันที่จริงการเดินทางจากจังหวัดปลายด้ามขวานไปเกาะพะงัน  ไปพักค้างที่ อ.ขนอม  หรือที่ตัวเมืองนครศรีธรรมราช  จะประหยัดเวลามากกว่าที่จะไปพักที่ตัวเมืองสุราษฎร์ธานี  แต่ด้วยผู้จัด  จัดให้พักที่สุราษฎร์เลยต้องไปพัำกที่นั่น แต่ก็ดีเหมือนกัน เพราะผู้เขียนและเพื่อน ๆ  ได้มีโอกาสไปกินอาหารเย็นที่ ปากน้ำ สุราษฎร์


        ชีวิตที่ดูสงบ  เรียบง่าย  ภาพนี้ถ่ายผ่านหน้าต่างโรงแรมที่พักที่สุราษฎร์ธานี


             

 

อาหารเย็นมื้้ออร่อย ริมแม่น้ำ หอยนางรมตัวโต  สด  อร่อย  รวมทั้งปูนึ่ง กั้งทอดกระเทียมพริำกไทย  หอยแครงลวก ปลากุเลานึ่งข้าวผัดปู อร่อยจนลืมถ่ายรูป นึกได้ก็เหลือแต่จานอย่างที่เห็นนี้ละค่ะ



 

          เช้าแปดนาฬิกาเราก็ออกจากที่พักที่สุราษฎร์ ไปที่่ท่าเรือที่อำเภอดอนสัก ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงทำให้มีเวลาได้ถ่ายภาพ

 

เรือและภูเขาที่ท่าเรือดอนสัก


 

เรือที่โดยสารเป็นเรือลำใหญ่สามารถนำรถยนต์ไปด้วยได้  ท่าเรือนี้ไปเกาะสมุยด้วย  เรือจะผ่านเกาะสมุยก่อนที่จะไปถึงเกาะพงัน พรรคพวกที่ไปหลายคนลืมพกหมวกไปด้วย  เลยต้องชื้อที่ร้านในท่าเรือ  (กลัวหน้าดำค่ะ  555)

 

 

วิวสองข้างทางสวยจนบางคนอดใจไม่ได้ ต้องออกจากห้องโดยสารมาถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก

 

 

ที่เกาะพะงัน  ที่พักเยอะมาก  ผุดขึ้นมาเหมือนดอกเห็ด ผู้เขียนมีแผนที่เกาะพะงัน  แต่เวลาใช้จริงแทบจะไม่มีประโยชน์  เพราะที่พักบางที่ไม่ปรากฎในแผนที่  ชื่อถนนไม่มี ถามชาวบ้าน ชาวบ้านก็ไม่รู้  (ยกเว้นรีสอร์ทใหญ่ที่ตั้งมานานแล้ว)  สุดท้ายต้องรบกวนผู้จัดจาก รพ.เกาะพะงันช่วยนำทาง

 

ยามบ่ายพวกเราก็ไปวนรอบเกาะ  แต่หลงกลับที่เดิมหลายครั้ง ถ้าจะให้ดี ชวนคนที่รู้จักทางไปด้วยจะสะดวกกว่าค่ะ  ที่พักบางแห่งจะอยู่บนภูเขา มองลงมาสวยมาก (ต้องไม่นึกถึงสึนามิ...)

            


          

ไปไหว้พระที่วัดโฉลกหลำ

 


ชายหาดที่โฉลกหลำ

 

 

 

ขณะขับรถกลับที่พัก น้องคนหนึ่งเกิดนึกขึ้นมาได้ว่าลืมกระเป๋าถือ จำไม่ได้แล้วว่าที่วัด หรือที่หาดโฉลกหลำ  ต้องรีบกลับไป  ทุกคนก็ภาวนาให้พบ  เพราะเวลาผ่านไปชั่วโมงกว่าแล้ว ไม่รู้ว่าจะมีใครช่วยเก็บไว้ให้รึเปล่า

เราไปที่วัดก่อน ปรากฎว่าไม่เจอ ก็เลยลองไปดูที่หาดโฉลกหลำ  ซึ่งที่นั่นน้องและเพื่อน ๆ  นั่งที่เก้าอี้หินอ่อน  วางกระเป๋าถือไว้บนโต๊ะ  ปรากฎว่าผ่านไปแล้วชั่วโมงกว่า กระเป๋าก็ยังอยู่ที่เดิม มีฝรั่งเดินไปเดินมาตลอดแต่ไม่มีใครสนใจ  นับว่าเป็นโชคดีเป็นอย่างมากทีเดียว  ทีมบอกว่าคนที่นี่น่ารักมาก ไม่หยิบฉวยของที่ไม่ใช่ของตนเอง  แต่ผู้เขียนคิดว่าโชคดีไม่ได้มีตลอด อย่างไรก็แล้วแต่ไม่ลืมเป็นดีที่สุด...มีคนแนะนำว่าวันหน้าสะพายเป้ดีกว่าจะได้ไม่ลืมวางทิ้งเอาไว้   อืมม์...เทห์ อีกต่างหากนะ...

ยังไม่จบค่ะ  พรุ่งนี้เราจะไปงาน Full Moon Party  ของที่นี่ มีคนบอกว่า Full Moon Party  เริ่มต้นที่เกาะพะงันเป็นแห่งแรก  เรามาดูซิว่าเป็นอย่างไร  

 

                                          สวัสดีค่ะ

  ดูตอนที่ ๒  ที่นี่ค่ะ