เรียน ท่านสมาชิกที่เคารพรักทุกท่าน
ด้วยกระผมนำเสนอแนวคิดเพื่อสังคม ผ่านเว็บไซต์ กระผมมีกำลังใจอย่างยิ่ง จากที่มีผู้สนใจเข้าชมจำนวนมาก บางท่านได้นำเสนอแนวคิด และให้กำลังใจ กระผมจะพยายามนำเสนอสิ่งที่เป็นสาระสำหรับสังคม โดยทยอยลงเว็บไปอย่างต่อเนื่อง 2 เว็บ ตามที่ปรากฏครับ
http://www.nature-dhrama.ob.tc
และ
ขอแนะนำท่านครับ
- 1. ท่านสามารถคลิก เว็บที่ให้ไว้เข้าเว็บได้ทันที
- 2. เลือกเนื้อหาตามหัวเรื่องหน้าเว็บตามต้องการครับ
- 3. จะปรากฏหน้าเว็บใหม่ แล้วเลือกเรื่องย่อยได้เลยครับ
ศาสนาพระศรีอาริย์ใช่เรื่องละเมอเพ้อฝัน
ตอนที่ 2
ทีนี้มนุษย์ฆ่ากันตาย เกือบหมดทั้งโลก ทั้งจักรวาลนี้ เหลืออยู่เล็กน้อยทีเผอิญไปอยู่เสียที่อื่น หรือว่าเขาเตรียมตัวไปอยู่เสียที่อื่น หลบหลีกไปเสีย ก็รอดชีวิตอยู่ได้จำนวนไม่น้อย พวกนี้ก็ออกมา สังเวชถึงการฆ่ากันตายของคนส่วนใหญ่ ก็เลยคิดถอยหลังกลับ อย่างที่อาตมาเคยบอกบ่อย ๆ ว่า "ถอยหลังเข้าคลอง" กันดีกว่า มันบีนคลอง ออกนอกคลองมากกันแล้ว "ถอยหลังเข้าคลอง" กันดีกว่า คือกลับเข้ามาอยู่ในร่องในรอยของธรรมะกันเสียใหม่ดีกว่า มนุษย์ที่เหลือตายนั้น ก็มีความคิดอย่างนี้ ก็เลยประพฤติธรรมะ ชนิดที่ดับความหิวความกระหายต่อไป ดับได้มากขึ้น ๆ มนุษย์นั้นก็มีชีวิตยืดยาวออกไป ยืดยาวออกไป
ไม่มีใครเอาส่วนเกินของใคร อย่าว่าจะไปเอาส่วนที่จำเป็นของเขาเลย แล้วตัวเองก็พยายามที่จะไม่ให้มีส่วนเกิน พยายามที่จะเจียดออกไปเป็นส่วนเกิน ไว้ช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอไป แล้วก็สอนลูกหลานให้เป็นอย่างนี้ ให้รู้จักเจียดสิ่งที่มีอยู่นี้ ออกไปเป็นส่วนเกิน เช่นว่าเด็ก ๆ ได้เงินพ่อแม่ไปโรงเรียน วันละ 50 สตางค์ ก็ขอให้เจียดส่วนเกิน 5 สตางค์ให้เพื่อนที่ไม่มี ถ้าเราได้มาเพียง 10 สตางค์ต่อวัน เราจะเจียดออกไปหนึ่งสตางค์ ให้เพื่อนก็ยังไม่มี เพราะว่าทำอย่างไรเสียมันก็ต้องเจียดออกมา เป็นส่วนเกินได้อยู่นั่นเอง เพราะว่า เรากินเพียงเท่านั้น เราก็ไม่ได้ตาย หรือเราก็ยังอยู่ได้
เดี๋ยวนี้เด็ก ๆ ไม่เป็นเช่นนั้น ได้วันละกี่บาทก็ยังไม่พอ นี้ผู้ใหญ่ก็เหมือนกัน ไม่มีส่วนเกินที่จะเจียดไปให้ผู้อื่น ที่ยังไม่มีต่างคนต่างก็สะสมรวบรวมเอาไว้ ไม่มีส่วนเกิน ยังมีแต่ส่วนขาดอยู่เรื่อย มีเงินเป็นร้อย ๆ ล้าน พันล้านแล้ว ก็ยังรู้สึกว่าไม่พอ ยังไม่พอ ยังไม่มีส่วนเกินอย่างนี้ นั่นแหละคือความเห็นแก่ตัว มีอิสรภาพ เสรีภาพที่จะเห็นแก่ตัวอย่างเดียว มันก็ไม่มีส่วนเกินที่จะเจียดให้ใคร
เมื่อคนบูชาลัทธิธัมมิกสังคมนิยม คือสังคมนิยมที่ประกอบไปด้วนธรรมะ มันก็มีสิ่งที่สนองความต้องการนั้น ท่วมทันความต้องการ อยู่ในโลกเสมอ เดี๋ยวนี้คนต้องการมาก ไม่มีขอบเขต มันก็ไม่พออย่างที่ในบาลีกล่าวว่า ให้ภูเขากลายเป็นทองคำไปทั้งลูก ๆ ตั้งสองลูก ก็ไม่พอแก่ความต้องการของคน ๆ เดียว นี่ลองคิดดูอย่างนี้
แต่เดี๋ยวนี้คนไม่ได้ต้องการอย่างนั้น ต้องการความสะอาด ความสว่าง ความสงบ ทางวัตถุก็ไม่รู้ว่า จะเอาไปใช้อะไร มันจึงเหลือ แล้วมีแต่ความเมตตากรุณา มีอะไรขึ้นมา ก็เจียดออกไปได้ อย่างน้อยหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ครึ่งเปอร์เซ็นต์ช่วยเหลือผู้อื่น เป็นอันว่าหมดปัญหา เรื่องคนยากจนก็มีความรัก ความเมตตาว่าเป็น "เพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บตาย" กันอย่างนี้ แล้วมีผลให้ดีออกไปถึงสภาพต่าง ๆ เช่นสภาพทางศีลธรรมเป็นต้น
