สุขใจ ในสิ่งเล็กๆ
   ในวันศุกร์ ที่ผ่านมา เดิมทีวางแผนไว้ว่าวันเสาร์จะจัดการซักผ้า ทำความสะอาดรอบบ้าน  และตัดหญ้าสนามรวมถึงข้างบ้าน  แต่แผนที่วางไว้ต้องปรับเปลี่ยน  เมื่อเพื่อนของผู้เขียนโทรศัพท์มาหาแต่เช้า  บอกว่าให้ช่วยขับรถพาไปหาหมอที่คลินิกให้หน่อย  ไม่ต้องรีบร้อนก็ได้  ทำธุระส่วนตัวให้เสร็จก่อน  เพื่อนอยู่กับแม่เท่านั้น น้องๆอยู่ห่างออกไป  ผู้เขียนสอบถามเธอ  เธอบอกว่าล้ม  แต่ยังพอมีสติอยู่บ้าง  ใช้มือยันเอาไว้ ข้อมือที่ยันลงไปที่พื้น บวม ปวดมาก  ผู้เขียนจึงต้องวางภารกิจที่จะทำทั้งหมดเอาไว้  กลับมาค่อยทำ ยืดหยุ่นได้   ผู้เขียนใช้จักรยานยนต์เป็นพาหนะ   ตัดสินใจพาเพื่อนไปที่แผนกฉุกเฉินโรงพยาบาลใกล้บ้าน เพราะดูอาการที่ข้อมือ บวมมาก เนื่องจากน้ำหนักตัวเยอะ  อาจจะต้อง X – RAY  
   หมอดูอาการแล้ว สั่ง X – RAY  และให้เข้าเฝือกไว้ชั่วคราว และนัดให้มาพบหมอกระดูก อีก ๒- ๓ วัน ระหว่างนั่งรอเพื่อนหลายชั่วโมง  เพราะต้องรอหมอไปตรวจคนไข้   ผู้เขียนไม่ได้กระวนกระวายใจใดๆ  ใช้เวลาเหล่านั้นเดินดูบรรยากาศโดยรอบ  และป้ายความรู้ต่างๆ 
   ขากลับพาเพื่อนไปแวะรับ”ทานก๋วยเตี๋ยวริมทาง  เพราะเลยเวลาอาหารมามากแล้ว   และพาไปส่งถึงบ้าน
   เพื่อนขอบคุณผู้เขียนเป็นการใหญ่  และบอกว่าทำให้เสียเวลา ....ไม่เลย  สิ่งที่ทำให้ ทำด้วยความเต็มใจ  และสุขใจเป็นอย่างยิ่ง
   นาทีฉุกเฉินครั้งนี้ต้องขอขอบคุณคุณหมอ  พยาบาล และเจ้าหน้าที่ ที่ให้การตรวจรักษาและอำนวยความสะดวก เป็นอย่างดี              
          
                                              บรรยากาศโรงพยาบาลค่ายจักรพงษ์  
  
                                                
                                                                                                         โรงพยาบาลค่ายจักรพงษ์
                                                                                                           ๑๘  มิถุนา  ๕๔