ที่วันนั้น..จันทรุปราคา

          

                  
   
                     
                  
                    

                   จันทร์เพ็ญ..หมองหม่นเศร้า         ราหูเข้า..บดบังจันทร์
                   หลายปี..กี่นานวัน                     พลันพบเห็น..เป็นขวัญตา
                   แรกจันทร์..นั้นงามเด่น               ดุจดั่งเช่น..สุริยา
                   หม่นหมอง..ต้องราคา                 เจิดแจ่มจ้า..มามืดมน
                  จันทร์ดับ..คลับคล้ายจิต              คราที่ผิด..คิดสับสน
                  วุ่นวาย..คล้ายวกวน                    ดวงกมล..ขุ่นข้นไป
                  จันทร์แจ่ม..แย้มพรายแสง            ส่อแสดง..ความสดใส
                  หมดกลุ้ม..รุมเร้าใจ                    ได้พบสุข..ทุกข์จางคลาย
                  สิ่งใด..ที่งามเด่น                        ท่านเปรียบเช่น..พระจันทร์ฉาย
                  งามยิ่ง..พริ้งพรรณราย                เกินบรรยาย..หมายว่าจันทร์ฯ

                                                      

                    
                                                             พระมหาวินัย ๑๔.๕๔.น. : ๑๗ มิ.ย. ๕๔
 
ขอบคุณภาพจากเน็ต