กลอนตลาด...เป็นไท

 

ตอนตีห้าราตรีกาลยังมืดมิด

เงียบสนิทไร้สำเนียงเสียงภาษา

สรรพสิ่งต่างหลับใหลในวิญญา

แล้วเสียงกาไก่นกน้อยค่อยได้ยิน

 

คนตื่นมาหางานทำประจำจิต

วางแผนคิดใคร่ครวญดูอยู่ในถิ่น

เริ่มจากตนค้นคิดดูอยู่เพื่อกิน

เป็นอาจิณกินเพื่ออยู่หรืออย่างไร

 

สิ่งสำคัญหันมองดีที่เราผ่าน

เพื่อพบพานทานทวนสอบชอบแก้ไข

มองแต่ดีมีคุณค่าทุกอย่างไป

ได้กำไรในชีวิตที่เกิดมา

 

หมั่นฝึกฝนตนตัวเราทุกเช้าค่ำ

หมั่นน้อมนำทำความดีมีสุขขา

รักษาศีลกินเจด้วยช่วยชีวา

มีปัญญาพาตัวเด่นเป็นไท..เอย.